به مناسبت 10 ربیع الاول سالروز ازدواج پیامبر اکرم(ص) و حضرت خدیجه(س)

حضرت خدیجه(س)- مدح و وفات

 

ای سلام آورده جبریل از خداوندت، سلام    

وی محمّد برده نامت را به لب با احترام

همسر و همسنگر و همگام با خیرالانام

                                   سایه‌ات تا صبح محشر بر سر دین مستدام 

          ای شده وقف خداوند تعالی هست تو           

وی تمام هستی خالق به روی دست تو

پاک‌تر از پردۀ بیت الهی دامنت

خلعت زیبای اُم‌المؤمنینی بر تنت

بوی عطر عصمت مریم دهد پیراهنت

نقش لبخند نبی در «یا محمّد» گفتنت

                                    کیست تا مثل تو بانو کُفو طاهایش کنند؟      

کفـو طاهـا، مـادر ام ابیهـاش کنند؟  

این بوَد شأنت که حق روح مطهر خوانَدت    

می‌سزد پیغمبر اسلام، همسر خواندت

نی عجب گر حیدر کرار، مادر خواندت       

یا که جبریل امین زهرای دیگر خواندت

بین امت با وجود آن همه نعت و سپاس       

ناشناسی ناشناسی ناشناسی ناشناس

ذات حق، دانندۀ اسرار داند کیستی             

هر که هستی احمد مختار داند کیستی

عد احمد، حیدر کرار داند کیستی              

فاطمه، آن عصمت دادار داند کیستی

ای درود آفرینش بر تو و بر شوهرت          

وی سلام الله بر دامان زهرا پرورت

در مقام زن ولی مردانگی قانون توست           

تا قیامت هر کجا مؤمن بوَد، ممنون توست

بردباری، صبر، دینداری همه مرهون توست    

هر که از اسلام دارد بهره‌ای، مدیون توست

مصطفی ز آغاز، یاری جز تو و حیدر نداشت       

 در مقام و منزلت مانند تو همسر نداشت

این سه اصل آمد از اول باعث ترویج دین          

 هست تو، خُلق نبی، تیغ امیرالمؤمنین

از تمام هست خود یکسر فشاندی آستین          

 راستی این است در اسلام، دین راستین

با علی همگام در احیای قرآن بوده‌ای                

 پیشتر از بعثت احمد مسلمان بوده‌ای

مؤمنین از چون تو مادر تا قیامت سرفراز          

 مسلمین آرند بر خاک درت روی نیاز

بر تو می‌بالد محمّد، بر تو می‌نازد حجاز      

 با محمّد خوانده‌ای پیش از شب بعثت، نماز

مـادر زهرا سلام الله بر جان و تنت                   

 یازده خورشید سر زد از سپهر دامنت

کرد در ماه خدا روح تو پرواز از بدن            

 گشت مهمان در جوار قرب حی ذوالمنن

بود سال رحلتت سال غم و رنج و محن             

جامۀ ختم رسالت شد بر اندامت کفن

گشت عام الحزن بر ختم رسل، سال غمت     

شد روان از دیده‌اش بر چهره اشک ماتمت

ای در امواج بلاها با محمّد رهسپر                           

در هجوم سنگ‌ها جان محمّد را سپر

بر محمّد از همه زن‌های عالم خوب‌تر                

مصطفی را سوز داغت ماند عمری بر جگر

بارها زین غصه چشم سید بطحا گریست             

بلکه در شـام زفاف حیدر و زهرا گریست

ما به تو گریان، تو را لب در جنان پر خنده باد   

همچو جان در قلب یاران خاطراتت زنده باد

شوکت و جاه و جلال و عزتت پاینده باد           

 منطقت تا حشر بر بوجهل‌ها کوبنده باد

جان شیرین محمّد در لب خندان توست            

میوه‌های نخل «میثم» مدح فرزندان توست




موضوع: ازدواج پیامبر(ص) و خدیجه(س)، 
 

تاریخ درج شعر : جمعه 1390/11/14 | 07:30 ق.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو