حضرت معصومه(س)-مدح و شهادت


باز هم میشوم كبوترتان

زیر این گنبد منورتان

من نمك گیر سفره ات شده ام

دست خالی نرفتم از درتان

مادر من كنیزتان بوده

پدرم نیز بوده نوكرتان

جای كرب و بلا و طوس و نجف

شده ام خاك بوس محضرتان

ما عجم ها چقدر خوشبختیم

شده ایران مسیر آخرتان

اشك هایم دخیل میبندند

به ضریح فرشته پرورتان

از ضریح تو یاس میریزد

مثل چادر نماز مادرتان

چقدر از مدینه دور شدی

پای دلتنگی برادرتان

خسته از راه دور آمده ای

خسته ای از فراق دلبرتان

مثل مادر خمیده ای اما

نگرفته به میخ در پرتان

محملت پرده داشت شكر خدا

سایبان بوده بر روی سرتان

گرچه شد حمله بر عشیره ی تو

شكر، غارت نگشت زیورتان

در میان هجوم دست نخورد

دست نا محرمی به معجرتان

شد خزان گرچه نو بهار شما

كم نشد لحظه ای از وقار شما

غُصه ی از همه بریدن تو

غم روی رضا ندیدن تو

گرچه آواره گشته ای خانم

گرچه غم دارم از خمیدن تو

ناقه ات بین ازدحام نرفت

بی خطر بود این پریدن تو

چادرت زیر چكمه گیر نكرد

لحظه ی تلخ پر كشیدن تو

بی برادر میان كوچه ندید

پشت مركب كسی دویدن تو

ثبت شد در جریده ی تاریخ

قصه های به قم رسیدن تو

آمدی شهر قم گلستان شد

پیش  پایت زمین گل افشان شد

شهر قم بر تو احترام گذاشت

پیش رویت فقط سلام گذاشت

پیر قم با بزرگ مردم قم

سر به پای تو چون غلام گذاشت

بهر تو قم گذاشت سنگ تمام

كِی دگر سنگ روی بام گذاشت

كی به قم دختر ولی خدا

پای در مجلس عوام گذاشت

بهترین جای قم سرایت بود

كِی میان خرابه جایت بود




موضوع: شهادت حضرت معصومه(س)، 
 

تاریخ درج شعر : چهارشنبه 1394/10/30 | 12:06 ق.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.