اصحاب امام حسین(ع)-جناب میثم تمار


فرجام  دل  پریش  را میدانست

خونخواری زخم نیش را میدانست

همسایه ی نخل ها که شد فهمیدند

او قصه ی مرگ خویش را  میدانست

***

چون نخل ، در ایستادگی ، خفتن توست

دل مشتری شیوه ی در سفتن  توست

هر چند رطب های تو شیرین باشد

شیرین تر از آن  علی علی گفتن توست

***

آیینه اش از غبارها  تار نبود

بر لوح دلش به غیر دلدار نبود

بر  دار  زبان او بریدند  ولی

از گفتن عشق دست بردار نبود

***

هر چند بریده بار و برگت دیدند

آزرده ز شلاق تگرگت  دیدند

با زمزمه ی "فمن یمت " ، " انت معی"

هر لحظه در آرزوی مرگت دیدند

***

۱_ امیرالمومنین فرمودند: فمن یمت یرنی...هر کس بمیرد مرا میبیند

۲_ امیرالمومنین خطاب به میثم تمار فرمودند: انت معی فی درجتی .....تو در قیامت با من هستی در درجه من...




موضوع: اصحاب امام حسین(ع)، 
 

تاریخ درج شعر : دوشنبه 1395/07/5 | 08:28 ق.ظ | خادم : شاهد | نظرات
نمایش نظرات 1 تا 30
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.