امام حسن مجتبی(ع)-شهادت


در کوچه ها برای خودت گریه می کنی

یک عمر پا به پای خودت گریه می کنی

سی سال می شود که تو در هیات دلت

با ذکر روضه های خودت گریه می کنی

تنها خودت برای خودت سینه می زنی

در محضر خدای خودت گریه می کنی

سیلی چرا؟ هجوم چرا؟ ناسزا چرا؟

با این چرا چرای خودت گریه می کنی

با تو فقط نه شهر، که این خانه خائن است

از بخت بی وفای خودت گریه می کنی

این روضه های لخته شده داغ مادر است

با تشت در بلای خودت گریه می کنی

تشت و حسین و زینب و ... ذهنت کجا پرید؟!

با یااخا اخای خودت گریه می کنی

***

با تشکر از شاعر گرامی




موضوع: شهادت امام حسن(ع)، 
 

تاریخ درج شعر : دوشنبه 1395/09/8 | 01:29 ق.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.