امام زمان(عج)-ولادت


سلام نازترین مطلع تغزل ها

سلام بازترین سفرۀ توسل ها

سلام واسطۀ فیض، بین ما و خدا

سلام تکیۀ مستحکم توکل ها

شبیه طور ، ظهورِ تو ظرف می خواهد

عروسِ فاطمه دارد از این تحمل ها

تو یک شبه به تکامل رسی میانِ رَحِم

هنوز غرق تَحَیُر همه تعَقُل ها

به غمزۀ تو گره وا شود زکارِ گدا

کریم نیست مُقَصِر در این تعلُل ها

زیاس هایِ بهشتی به دستِ خود زهرا

درست کرده برایِ تو تاجی از گُل ها

شبیه ماه، در این شامِ تار تابیدی

به رویِ دامن نرجس چه ناز خوابیدی

تکانِ پلک تو دل می برد ز دلبرها

مقابل قدمت خاک می شود سرها

فدای خندۀ بابای تو پدرهامان

فدایِ مادرِ پاکت تمام مادرها

ز «کاخِ  روم » رسید و عروسِ زهرا شد

نتیجه میدهد آخر عفاف دخترها

برایِ خواستِگاری  زچادرش زهرا

قواره کرد،برایِ عروس،معجرها

از آن به بعد ملائک شدند خادمِ او

به پیش مقدمش انداختند شهپرها

رسید مژده عقیق یمن شدی نرجس

تو انتخاب برای حسن شدی نرجس

تمام دار و ندارِ پیمبری مهدی

ز انبیای الهی تو  برتری  مهدی

به رویِ بازوی تو حک شده ست جاء الحق

شبیه ِ آیۀ قرآن مطهری مهدی

مگر نگفته ای الگویِ توست مادرِ تو

بدونِ شک تو از او ارث میبری مهدی

به ذوالفقار قسم وقت انتقام رِسَد

تمامِ خلق ببینند حیدری مهدی

ز ابروانِ بلندت وقار میریزد

چنان عمویِ رشیدت دلاوری مهدی

همینکه چشم تو شد باز ، فاطمه  خندید

خوش آمدی گل زیبایِ عسگری مهدی

و ان یکاد بخوانید ماه آمده است

تمام هستی زهرا ز راه آمده است

زدستِ ناز تو ای ناز دار من چه کنم

برای وصل توام بیقرار من چه کنم

چقدر منتظرانِ تو در دلِ خاکند

به طول اگر بکشد انتظار من چه کنم

برایِ آمدنِ تو نکرده ام کاری

برای آمدنت ای نگار من چه کنم

ز بسکه دست گرفتی بدعادتم کردی

ز دستِ لطف تو ای سفره دار من چه کنم

دلم هوای تو را کرده و زتو دورم

به غیرِ گریۀ  بی اختیار من چه کنم

هزار بار زدم زیرِ عهدِ خود با تو

ندارد عهدم اگر اعتبار من چه کنم

رسیده نیمۀ شعبان چرا نمی آیی

نموده ایم چراغان چرا نمی آیی

بیا که گنبدِ خضراست دیده بر راهت

بیا که حیدرِ تنهاست دیده بر راهت

چقدر منتظران تو بیصدا رفتند

نگاهِ مضطرب ماست دیده بر راهت

قسم به خاکِ نشسته به چادرِ مادر

سکوتِ غربتِ دنیاست دیده بر راهت

هنوز نالۀ مادر به گوش می آید

بیا که حضرت زهراست دیده بر راهت

میانِ کوچه به دنبالِ گوشواره حسن

شهیدِ سیلیِ اعداست دیده بر راهت

میانِ گودی ِ مقتل حسین افتاده

هنوز زیرِ لگد هاست دیده بر راهت

برویِ نیزه به فرقی که واشده از هم

نگاهِ حضرتِ  سقاست دیده بر راهت

میانِ بزمِ شراب و کنارِ تشت طلا

هنوز زینب کبراست دیده بر راهت

هنوز یادِ گلویِ بریدۀ اصغر

رباب ،در دلِ صحراست دیده بر راهت




موضوع: ولادت امام زمان(عج)، 
 

تاریخ درج شعر : پنجشنبه 1396/02/21 | 12:01 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.