اخلاقی و اندرز


خود را به خواب می زنی ای بنده تا به کی؟

هی توبه پشتِ توبه سرافکنده تا به کی؟

دنیا وفا نکرده، وفا هم نمی کند

با زرق و برقش از غمِ دل، کم نمی کند

از حوض نور کی به رُخت آب می زنی؟

کی دستِ رد به سینه این خواب می زنی؟

غیر از خدا برای کسی بنده گی نکن

بیراه است راه تو، یک دنده گی نکن

بنده در اوجِ فاجعه زانو نمی زند

غیراز خدایِ خود به کسی رو نمی زند

عقلت مگر به شاید و باید نمی رسد؟

این بارِ کج رفیق، به مقصد نمی رسد

بیهوده کیسه بابت این نقشه دوختی

باغِ بهشت را به جوِ ری فروختی؟

ای ورشکسته، بیش تر از این ضرر نده

لحظه به لحظه عمر خودت را هدر نده

مانند سوزِ صبحِ مه آلود می رسد

وقتی نمانده است، اجل زود می رسد

باید بری! به فکرِ حساب و کتاب باش

فکرِ فشار قبر و سئوال و جواب باش

شبهای قبر، تیره تر از کرده های توست

مهتاب روشنش، سفرِ کربلای توست

بی نور عشق، قبر تو دلگیر می شود

حتماً بگیر تذکره را، دیر می شود

ای تشنه لب، ز دستِ سبو آب را بگیر

با گریه زود، دامن ارباب را بگیر




موضوع: اخلاقی و اندرز، 
 

تاریخ درج شعر : پنجشنبه 1396/03/11 | 02:48 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو