امام جواد(ع)-مدح و شهادت


شَمَمتُ ریحَکَ مِن مرقدِک، فَجَنَّ مشامی*

به کاظمین رسیدم برای عرض سلامی

تو آن همیشه امامی، من آن همیشه غلامم

من آن همیشه غلامم، تو آن همیشه امامی

مرا خیال نمازت شبی کشید به رویا

عجب رکوع و سجودی عجب قعود و قیامی

چه اشتراک قشنگی‌ست بین طوس و مزارت

که از تو و پدرت هست در دو صحن مقامی

نوشته اند به باب الرضا تمامیِ جودی

نوشته اند به باب المراد جود تمامی

شبی ز بخت بلندم به خانه‌ی تو رسیدم

چه سفره دار کریمی چه خوانی و چه طعامی

سوال داشتم از غربتت، زمان به عقب رفت

نگاه بود جوابت، نه حرفی و نه کلامی

عجب فراز عجیبی عجب غروب غریبی

پس از سه روز هنوز آفتاب، بر لب بامی!

تنت میان خرابه، دلت کجاست بمیرم

کنار حضرت سجاد در خرابه‌ی شامی؟

 

*بوی تو را از مرقدت استشمام کردم مشامم دیوانه شد




موضوع: شهادت امام جواد(ع)، 
 

تاریخ درج شعر : یکشنبه 1396/05/29 | 07:39 ق.ظ | خادم : شاهد | نظرات
نمایش نظرات 1 تا 30
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.