امام سجاد(ع)-شهادت


منت از این خانواده هر کسی بهتر کشید

درد طعنه از زبان این و آن کمتر کشید

تا درِ این خانه باشم آبرویم میدهند

در به در شد هرکسی که دست از دلبر کشید

باده ی هر ساغری قطعا نمی سازد به من

ساقی من باده را از چشمه ی کوثر کشید

به خود من بود اگر از روضه غافل میشدم

مادرش _روحی فداها_ کار از این نوکر کشید

باز دارند از حسینیه غنیمت میبرند

هرکه آمد این سیاهی را به چشم تر کشید

فقر یعنی سینه ای خالی از عشق اهل بیت

عاشق ارباب دست از کیسه های زر کشید

جام اشک این دو ماهه دست بی بی زینب است

خوشبحال هر کسی آمد و آن را سر کشید

هم بزرگ و کوچک و هم اوسط اینها علی ست

ذکر هو باید به عشق این همه حیدر کشید

مرغ دل یک بام دارد دو هوا ، این روزها

باید از کرببلا سوی مدینه پر کشید

**

گریه کرد و آه سردی از دل مضطر کشید

آن که با انگشت زخمی لاله ای پرپر کشید

کوچه کوچه شهر پیغمبر سراسر ناله شد

تا شهید زنده ی زینب، عبا بر سر کشید

روضه یعنی بعد روز واقعه با دست خود

نیزه ها را یک به یک از پهلوی اکبر کشید

روضه یعنی که عموی خوش قد و بالاش را

 تکه تکه مثل طفل کوچکی در بر کشید

از خجالت آب شد در پیش چشمان رباب

هر زمانی که گریزش به لب اصغر کشید

روضه یعنی اینکه این آقا به چشمش دیده است

بی حیا دشداشه اش را تا زد و خنجر کشید

بعد از این در روضه اش قافیه کم می آورد

او پدر را از دل گودال خون بیرون کشید

روضه ام امشب اگر مکشوفه شد شرمنده ام

او خودش مرثیه هایم را به خاک و خون کشید

روضه یعنی دست های ناتوانش بین راه

خارها از دست و پای زخمی خواهر کشید

 روضه یعنی هرقدم در پیش چشمان ترش

دست شومی از سر آیینه ای معجر کشید

روضه یعنی روضه های ناتمام محفلش

باز هم مرثیه هایش به شبی دیگر کشید

رشته کوه درد و  غم را مثل زخم کهنه ای

روی دوش خسته اش تا لحظه ی آخر کشید

مو کنان ، مویه کنان بر سینه و سر میزنیم

یک علیِ دیگر از این خانواده پر کشید 




موضوع: شهادت امام سجاد(ع)، 
 

تاریخ درج شعر : شنبه 1396/07/22 | 02:12 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
نمایش نظرات 1 تا 30
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.