امام زمان(عج)-مناجات


بیا که بر دل عالم نشسته سوز غمت

هزار جان گرامی فدای هر قدمت

امام کعبه تویی تو تویی مطاف حرم

که محترم حرم از رد پای محترمت

«فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی»

بگیر دست گدا را دوباره از کرمت

نفس بده که نفس پای پرچمت بزنم

مگیر از سر این دل تو سایه ی علمت

بیا و زنده کن این مرده را دمی به دمی

تو ای مسیح مسیحا دمی بدم ز دمت

به ذره گر نظر لطف تو رسد یکدم

به آسمان رود از حسن لطف دم به دمت

غریب مانده ای ای آشنای خیمه نشین

میان عالم و آدم ، فدای داغ غمت

و شعر درد دل تو هزار دیوان است

کجاست شاعر شعرت کجاست محتشمت ؟

چه روزها و چه شبها که روضه می خوانی

به اشک چشم که مادر فدای قد خمت

فدای غربت و مظلومی تو یا اُمّاه

فدای تربت خاکی و مخفی حرمت

چه می شود که ببینم دمی که امضا شد

برات کرببلایم به گوشه ی قلمت 




موضوع: مناجات فراق با امام زمان(عج)، 
 

تاریخ درج شعر : یکشنبه 1396/10/3 | 01:42 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو