در غم کشته شدگان سانحه نفت‌کش سانچی


کاش بیدارم کنی ، پایان دهی کابوس را

با حضورت زنده کن این مرده ی مأیوس را

یوسف گمگشته باز آید به کنعان ، ای خدا

بیشتر کن شعله ی امید این فانوس را

من چه میبینم؟ چه آمد بر سرت؟ ای نازنین

لاله کاری میکنی با خونت اقیانوس را

بس که بال و پر زدی و گُر گرفتی ، سوختی

درس عزت داده ای در شعله ها ، ققنوس را

پشت دنیا بشکند تا مثل تو آید به بار

میبرم تا ناکجا با خود همین افسوس را

آه از مام وطن ، آه از هجوم درد ها

دوست دارم سینه ی با امتحان مأنوس را

من به دَم هایی که سنگین است عادت کرده ام

کاش بودی تا ببینی این دَم محبوس را

با خودت من را ببر ، دریا به دریا ، موج موج

دوست دارم زندگیِ با خطرْ ملموس را




موضوع: فرهنگی، اجتماعی و سیاسی، 
 

تاریخ درج شعر : پنجشنبه 1396/10/28 | 11:37 ق.ظ | خادم : شاهد | نظرات
نمایش نظرات 1 تا 30
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.