حضرت زهرا(س)-شام غریبان-تغسیل


شب شبی سنگین شبی دلگیر بود

شب شبی بی صبح شامی دیر بود

شمع آخر در سِرِشکش غرق شد

آب گشت و بین اشکش غرق شد 

شمع تا سو سو زنان خاموش گشت

خانه در باد و خزان خاموش گشت

در سکوتی باد زاری می نمود

باد آن شب سوگواری می نمود 

باد می کوبید درها را به هم

باد می پیچید پرها را به هم

خانه آن شب باز طوفان خورده بود

چار غنچه با گلی پژمرده بود

گاه سوز گریه بوداماخموش

گَه صدای آب می آمد به گوش

چکه چکه می چکد دل روی دل

آب می ریزد دو چشمانی خجل

خیره خیره چشم طفلان مانده بود

آستین ها بینِ دندان مانده بود

سیل بسته راهِ نورِ نوح را

دست می شوید تنی مجروح را

چشم تا که فرصت دیدن گرفت

زانوانِ کوه لرزیدن گرفت

چشم تنها بین چادر زخم دید

پای تا سر پیکری پر زخم دید 

زخم بستر ، زخم کوچه، زخم در

زخم سینه ، زخم بازو، زخم سر 

زخمِ سرخیِ کفن زخمی کبود

زخم آتش، زخم میخ و زخم دود 

زخم چشم و زخم پهلو، زخم دست

زخمها را عاقبت با زخم بست

زخم بود و سوز بود و درد بود

آه تنها چاره ی یک مرد بود

آه اسما آب بر این خسته ریز

درد دارد آب را آهسته ریز




موضوع: شام غریبان حضرت زهرا(س)، 
 

تاریخ درج شعر : سه شنبه 1396/12/1 | 12:12 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو