امام حسن مجتبی(ع)-مدح


جود خداوندی‌َاست در کف جودش

شعشعه‌ی کبریاست ضوء وجودش

عرصه‌ی لاهوت شمّه‌ای ز حدودش

هست حدودش ثُغور حیّ ودودش

آنکه ودود از میان خلق ستودش

 

طبق تفاسیر نصّ سوره‌ی رحمان

او و حسین‌اند شرح لؤلؤ و مرجان

خیمه و خرگاه اوست عالم امکان

روح صلات از وی‌ست فرض به انسان

در دل این خیمه قائم‌ست عمودش

 

شبّر آل علی، حسن شده نامش

او که کلام خداست ضبط به کامش

دشمن و یارند ریزه‌خوار طعامش

جن و ملک مانده‌اند محو قیامش

خیل بنی‌آدم‌اند مات سجودش

 

إن ذُکٍرَ الخَیرُ کانَ أوّلُ ذِکرًا

دفتر تقدیر را نموده مدوّن

او که نظامش نظام اقوم و احسن

اوست که تجرید کرده از همه روزن

او که به معراج رفته گاهِ قعودش

 

رحمت و رحم‌ست در سرائر اسمش

نور خدا جلوه کرده قسم به قسمش

ورد ثبوتیّه است حرز طلسمش

آنکه برافکنده تیر جور به جسمش

باد خدنگ خدا به چشم حسودش

 

بقعه ندارد اگرچه فرش مزارش

بال ملک بوده‌است آینه‌دارش

گشت عطا در سه دفعه دار و ندارش

پود زمان بوده‌است بسته به تارش

تار زمین تاب خورده در دل پودش

 

هرکه ز مینای صبر قَلَّ و دَل خورد

قطره‌‌‌شکیبی از او به روز ازل خورد

قاسم او از عموی خویش عسل خورد

قفل اگر بر جدال اهل جمل خورد

هان! حسن بن علی‌ست آن‌که گشودش

 

قوس صعودش نه تنزُّل دمد از آن

دست کشد جزء را و کُل دمد از آن

جلوه‌ کند گر به خار گل دمد از آن

عین دعا هست و تبدُّل دمد از آن

در همه عالم ببین ظهور و نمودش

 

سفره‌ی او خاص و عام داشت نه واللّه

بیم خواص و عوام داشت نه واللّه

نهی ز اهل جذام داشت نه واللّه

زخم دلش التیام داشت نه واللّه

او که غریب‌ست در میان جنودش

 

پیرزن تیرزنی رفت و نفهمید

این بدنی را که به تیرش شده تقیید

هست از آیات نور و سوره‌ی توحید

می‌رود از این دنی به عالم تجرید

روح مجرد شده‌ست و نیست قیودش؟




موضوع: مدح و مناجات با امام حسن(ع)، 
 

تاریخ درج شعر : چهارشنبه 1397/03/9 | 02:02 ق.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو