امام باقر(ع)-مدح و شهادت


کمیت قافیه لنگ و زبان شاعر لال

چرا که وصف امام است در قصیده محال 

صدای پای مسیحا حیات می بخشد

به عشق او فوران کرده ذوق رو به زوال

چه خوب جهل ندارد محلی از اعراب

چه خوب از اینکه می اید جواب هر چه سوال 

به حکمت کلمات امام خورده گره

"کلام"و"فلسفه"و"منطق"و"اصول"و "رجال"

ولو ولی خدا را به احتجاج کشی

"ابوحنیفه" که باشی نمیرسی به کمال

ز "قال باقر علیه السلام" فهمیدم

دمش به حوزه ی علمیه میدهد پر و بال

رواست گر بنویسد جناب "شیخ صدوق"

برای رحمت بی منتش دوباره  "خصال"

خلاصه ی غزل من به قول "شیخ اجل"

بس است عشق گرانمایه ی محمد و آل

دم حرم متحول شود دل سنگم

چه شد مدینه ی من ای محول الاحوال!؟

به دوش خود بکشم حسرت بقیعش را

چه میشود که خدا روزی ام کند امسال

ببار چشم که تنها به داد ما برسد

میان قبر همین چند قطره اشک زلال

به حشر لطمه زنانش چه آبرو مندند

فروختند ز داغش جمال را به جلال

به آیه آیه ی قرآن قسم نمی آید

به طفل بی سپر پنج ساله "قد هلال"

غروب عصر دهم با دو چشم خود می دید

تمام روضه ی مکشوفه را...برای مثال :

کنار اهل حرم دید دست پر برگشت

حرامزاده ی ذی الجوشن از ته گودال




موضوع: شهادت امام محمد باقر(ع)، 
 

تاریخ درج شعر : جمعه 1397/05/26 | 03:44 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو