حضرت رقیه(س)-شهادت


تشنه بودم دشمنت فهمید و سقا را گرفت

کودکی ساحل نشین بودم که دریا را گرفت

با برادرها دلم خوش بود اکبر را زد و

از نگاهم آن عزیزِ ارباّ اربا را گرفت

دید من گهواره جنبان علی اصغر شدم

تیر را در چله کرد و کودک ما را گرفت

کودکی های مرا طاقت نیاورد آخرش

پیش چشمم داخل گودال بابا را گرفت

روی خاک افتادی و تاریک شد بعد از تو دشت

از شب ما لذت خورشید فردا را گرفت

پای نی با دیدنت خوش بودم اما برنتافت

نیزه را برداشت از من آن تماشا را گرفت

دید داری یاد مادر می کنی با دیدنم

از تو و از عمه زینب باز زهرا را گرفت




موضوع: حضرت رقیه(س)، 
 

تاریخ درج شعر : چهارشنبه 1397/06/21 | 01:01 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو