امام علی(ع)-مدح

 

علی كسی است كه كوثر از او سبو دارد

جهان نظام خودش را فقط از او دارد

فقط به خاطر حُب و ولایت مولاست

اگر بهشت خداوند رنگ و بو دارد

علی كسی است كه عالم گدای قنبر اوست

اگر چه گوشه پیراهنش رفو دارد

برای این كه علی پا به سینه اش بنهد

خداست شاهد من كعبه هم وضو دارد

علی كسی است كه هر شب كنار سجاده

بدون واسطه با دوست گفتگو دارد

ولادتش هدف كعبه را مشخص كرد

ز خاك پای علی كعبه آبرو دارد

علی كه پشت نبردش زره نمی خواهد

اگرچه لشگری از سنگ روبرو دارد

رسید آن كه خدا كعبه را به او بخشید

گه ولادت او كعبه مدتی خندید

رسید حیدر و این خاك نور باران شد

به یمن آمدنش عالمی مسلمان شد

همین كه در وسط كعبه او تولد یافت

گلِ خدا شد و كعبه به پاش گلدان شد

تمام گرمی بازار حُسن یوسف بود

پس از علی چقدر نرخ یوسف ارزان شد

علی قدم زد و خورشید زیر پای علی

ز خاك سر زده و آفتاب گردان شد

امام كعبه رسید و به یمن آمدنش

سرود روی لب مصطفی علی جان شد

برای آمدنش كعبه پیش دستی كرد

و سینه چاكی او زودتر نمایان شد

اگرچه قنبر او پادشاه قلب من است

ولی گدای علی هر كه گشت سلمان شد

لبش كه وا شد و ‌ذكر خدا به لب آورد

زمین نه عالم هستی بهشت عرفان شد

علی امام من است و منم غلام علی

علی برای تمامی خلق سلطان شد

به نام شیر خدا لا اله الا الله

پس از رسول مكرم علی ولی الله

ولای شیر خدا آخرش ثمر دارد

چرا كه حب علی روی دل اثر دارد

تمام لشكر دشمن به خاك می ریزند

اگر اراده كند ذوالفقار بردارد

تمامی غزوات رسول شاهد بود

میان لشكر اسلام علی جگر دارد

ز ضربه های سر ذوالفقار معلوم است

ید الله است علی واقعاً هنر دارد

علی نیاز به خوُد و زره نخواهد داشت

چرا كه از پر و بال ملك سپر دارد

اگر شكست نخورده ز جنگ برگشته

دعای فاطمه اش را به پشت سردارد

شجاعتش به كنار او معلم فضل است

به این دلیل كه مثل حسن پسر دارد

ز چشم او همه عرش نور می گیرند

چرا كه دامن او حضرت قمر دارد

بگو به مردم عالم بیاورد یك بار

شبیه زینب او كسی اگر دارد

حسین اوست بهشتم تمام زندگیم

من از گدایی مولا در اوج بندگیم

من از قدیم به این خانواده عبد درم

فدای محسن او صد هزار چون پسرم

تمام هستی خود را فروختم دیروز

كه نذر آمدنش قد كعبه گل بخرم

دوباره زائر میخانه ی نجف شده ام

فتاد باردگر سوی صحن اوگذرم

بخاطر همه چیز از خدام ممنونم

كه یا علیست نمازم دعای هرسحرم

بدون راه نجاتی به بركت مولا

خدا گواست در آماج كوهی ازخطرم

گه ولادت من با طنین یا حیدر

گره زده دل من را به صحن او پدرم

امام حضرت زهرا امیر ملك ولا

فدای این همه لطف و صفات چشم ترم

شبی كه بر لب من ذكر حیدری دادند

همین كه گفتم علی حكم نوكری دادند




✔️ موضوع : ولادت امام علی(ع)،


تاریخ درج شعر : چهارشنبه 1390/03/25 | 04:45 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات