حضرت رقیه(س)-شهادت


آخر از راه می آید پدرم صبر کنید...

می رسد نور دو چشمان ترم صبر کنید...

خواب دیدم که به من گفت می آید پیشم

من که از آمدنش با خبرم صبر کنید...

عمه جان از تو خجالت زده هستم اما

به خدا کم بشود درد سرم صبر کنید...

ناقه آهسته برانید دگر خسته شدم

به خدا درد گرفته کمرم صبر کنید...

با طنابی که به دستم زده اید ای لشگر

نَکِشیدم که شکسته است پرم صبر کنید...

پیش چشمان عمو نیزه به کتفم زده اید

من شکایت به عمویم ببرم صبر کنید...

آنقدر ناله زنم یا ابتا می گویم

تا خودِ حشر بماند اثرم صبر کنید...

شب شد و ناقه زمینم زد و عمه هم رفت

بی امان داد زدم در خطرم صبر کنید...

کاش پاهای مرا هم به شتر می بستند

تا نیفتد به بیابان گذرم صبر کنید...

زجر نگذاشت بگویم که چرا جا ماندم

گفتم اینقدر نکش موی سرم صبر کنید...

گفتم ای زجر مزن من که خودم می آیم

همه جا تار شده در نظرم صبر کنید

ضربهء زجر مرا یاد مدینه انداخت

یاد زخم فدک و پهلو و سینه انداخت




موضوع: حضرت رقیه(س)، 
 

تاریخ درج شعر : یکشنبه 1397/07/22 | 03:56 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو