حضرت زهرا(س)-مدح و شهادت


به نام خالق نور و قسم به خالق نور

که شان فاطمه اش تا ابد بود مستور

بگو کسی پی درک مقام او نرود

که سیر درک ملک هم از آن نکرده عبور

که بود فاطمه نوری که زهره اش خوانند

که بود فاطمه انسان ؟ که بود آیا حور ؟

که بود آنکه به برهان آیه ی تطهیر

شده ست از همه ی رجس و از پلیدی دور

که بود فاطمه آن کس که اوج حجب و حیاست

همان که پشت در خانه رو گرفت از کور

چه بانویی که ز نورش جهان منور شد

چه بانویی که بود مادر قبیله ی نور

عجب حدیث عجیبی که در روایات است

ز خلق احمد و حیدر ورا بود منظور

نبود در خور زهرا به غیر شیر خدا

که هست در خور منصوره حضرت منصور

خموش می شود آتش به صبح روز جزا

اگر که فضه ی درگاه او دهد دستور

مزار فاطمه خواهی برو به صحن نجف

علی ست آینه ی آن یگانه سنگ صبور

تمام غصه و غم از دل علی می رفت

هر آن زمان که رسیده ست نزد او به حضور

دلش خوش است به لبخند فاطمه هر روز

ولی چه شد که شد از خنده های او مهجور

رسید لحظه ی تلخی که پیش چشم علی

شکست سینه ی زهرا به ضرب یک مزدور

شکست سینه و با آن شکستن سینه

شکست از یل خیبر شکن ز سینه غرور

مدینه سینه ی زهرا شکست و کربلا

شکست سینه ی خون خدا به سم ستور

شکست سینه و تن ماند و سر کجاها رفت

گهی به نیزه و گاهی به تشت و گاه تنور

بدون شک که خدا انتقام می گیرد

به دست یوسف زهرا پس از قیام و ظهور

 




موضوع: شهادت حضرت زهرا(س)، 
 

تاریخ درج شعر : جمعه 1397/10/28 | 02:47 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.