حضرت ام البنین(س)-مصائب


به تیغی حیف گیسویت گُسستند

دو بازویت دو بازویت گسستند

از آنجایی که من بوسیده بودم

بمیرم هر دو اَبرویت گسستند

انیس گریه‌هایم را گرفتند

توانِ دست و پایم را گرفتند

کمانی تر شدم از زینب افسوس

سرِ پیری عصایم را گرفتند

بهارم را چِسان پاییز و کردند

دلم را از غمت لبریز و کردند

سرت ای کاش رویِ نیزه می‌ماند

تو را از مرکبی آویز و کردند

غمت راهِ نفس بر سینه بسته

تَرَک بر چهره‌ی آئینه بسته

زِ بسکه خاک و بر سر ریختم من

ببین عباس دستم پینه بسته

از آن سرو علی بنیاد و صد حیف

از آن قامت از آن شمشاد و صد حیف

دو دستی که عصای پیریم بود

خداوندا زِ تَن اُفتاد و صد حیف




موضوع: وفات حضرت ام البنین(س)، 
 

تاریخ درج شعر : دوشنبه 1397/11/29 | 12:08 ق.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو