امام هادی النقی(ع)-مدح و شهادت


علی الدوام‌ نمک گیر دست خوبانم

چه سرّی است در این رابطه نمیدانم

سوار کشتی شان‌ میکنند سگ راهم

کنار نوح‌ که هستم چه غم ز طوفانم

فقط به دامن آل علی دخیل شدم

اگر چه تر شده با هرگناه دامانم

عزا گرفته‌ ام‌ امشب! نه عید اول سال..

که قبل ملیّتم شیعه ام‌! مسلمانم!

همه به خانه هم میروند مهمانی

منم که گوشه ای از سامرات مهمانم

سلام حضرت هادی! سلام اربابم!

بگیر دست مرا خسته ام پریشانم

به زیر دست شما تربیت شدم یک‌ عمر

همیشه نان تو بوده به زیر دندانم

بیا که‌ پوزه بمالم به پات آقا جان

مرا تو شیر حسابم‌ بکن نه انسانم

دلم‌ گرفته برایت غریب جان دادی

برای مادرتان باز روضه میخوانم

عزا عزا جگر فاطمه شرر دارد

علی شدن چقدر رنج و دردسر دارد

 

 

مصیبت است که از دوستان جدا باشی

اسیر هر شبه ی نانجیب ها باشی

دلت برای مدینه همیشه پر بزند

ولی همیشه‌ گرفتار سامرا باشی

دعای اهل و عیالت  به پادگان این است

که از جسارت سربازها رها باشی

عزیزکرده ی زهرا!نبینم آقا جان

بروی خاک بیوفتی و بی عصا باشی

تو خورده به زمین گونه ات‌ چرا خاکیست؟!

برای آنکه عزادار کربلا باشی..

دلت‌شکسته ولی بازهم سرت نشکست

قرار نیست که با سنگ آشنا باشی

قرار نیست تنت را به نیزه ها ببرند

قرار نیست که بر روی بوریا باشی

میان ناله ی تو کف نمیزند احدی

خدا نخواست که بین سرو صدا باشی

تمام اهل حرم خانه اند پشت حجاب

بفکر غارت پوشیه ها چرا باشی؟!

چه روضه ها که نهان مانده است با زینب

بزن به سینه ی خود دم بگیر یا زینب..




موضوع: شهادت امام هادی(ع)، 
 

تاریخ درج شعر : شنبه 1397/12/18 | 03:33 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو