امام جواد(ع)-مدح و ولادت


در بهارم بهار جان آمد

روح الطاف بی کران آمد

یاجوادالائمه ی عالم

جلوه ی جود خاندان آمد

پسر هشتمین امام جهان

نهمین ماه آسمان آمد

از صدف گوهری علی صولت

پسری فاطمه نشان آمد

دست خالی کسی نخواهد رفت

ملجاء دلشکستگان آمد

آمد آنکس که لاله ی زهراست

یاجواد سلاله ی زهراست

کوه درد مرا مداوا کرد

با منِ خسته دل مدارا کرد

معجزه در نگاه او جاری ست

قطره را دید و مثل دریا کرد

عمّه ای در دیار قم دارد

یاد او بود یاد زهرا کرد

کار او جز گره گشایی نیست

گره بسته را خودش وا کرد

اسم او می برد مرا مشهد

او مرا بی قرار مولا کرد

من مریدم مراد من باشد

اذن باب الجواد من باشد

در شبی که سبد سبد گل داشت

گونه هایی که عطر سنبل داشت

نام تو آمد و قلم بارید

حسّ من نیت تغزل داشت

در همان شب که دل به یاد شما

از زمین تا به آسمان پل داشت

عاشق پر زدن به بالا بود

این حصار شکسته بلبل داشت

بی نیاز از تمام عالم شد

هر کسی بر شما توسّل داشت

سرخوشم از وقوع این رخداد

حاجتم را شنید و پاسخ داد

دست مارا گرفت و بالا برد

قطره ای را به قلب دریا برد

به همانجا که خود تعلّق داشت

به همان جایگاه زیبا برد

دست مارا گرفت و ساعت هشت

کنج ایوان طلای بابا برد

او علی اکبر امام رضاست

ناله ای زد مرا به آنجا برد

که شبی نازدانه ای می گفت

پنجه ی باد معجرم را برد

با دعایش دلم حسینی شد

کربلایی و کاظمینی شد

کربلا گفتم و شدم آهِ

سینه سوزان داغ جانکاهِ

بچه هایی که رفته اند از حال

در همان غربت شبانگاهِ

یورش تیر و نیزه و خنجر

پیکر تکه تکه ی ماهِ

شب زینب که روی خاک افتاد

می توان دید بر سر راهِ

گذر چشم های خیس رباب

پاره های گلوی شش ماهه

با سه شعبه سری دریده شده

از گلو تا گلو بریده شده




موضوع: ولادت امام جواد(ع)، 
 

تاریخ درج شعر : شنبه 1397/12/25 | 12:42 ق.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.