امام زمان(عج)-ولادت



در حوالیِّ نیمه شعبان بود

عطرِ یاسی عجیب می آمد

سامرا بود و خانۀ پدری

باز طفلی نجیب می آمد

 

باید اسپند ، دود می کردند

نوهء ماه ، می رسید از راه

حاملِ پرچم ابالفضل و

ذوالفقارِ علی ولی الله

 

گل نرگس که زیرِ پاهایش

باغِ گل فرش شد همان اول

مثلِ جدَّش حسین ، قنداقش

شرفِ عرش شد همان اول

 

بر غمِ اهل بیت در حُکمِ

جرعه ای آب بود بر آتش

از همان کودکی به دوشش بود

پرچمِ سرخِ یالثاراتش

 

وَ ورق خورد صفحۀ تقویم

تا که هنگامِ غیبتش آمد

آسمانِ وجود ، ابری شد

دوری از ماه ، نوبتش آمد

 

بیشتر از هزار و صد سال است

جمعه ها را شمرده ایم آقا

دردش اینجاست بعدِ این مدت

از فراقت نمرده ایم آقا

 

ظاهراً زخمیِ فراقیم و

منتظرهای یازده صده ایم

شرم داریم این همه جمعه

ندبه ات را فقط ورق زده ایم

 

در سخن ، عهد خوانده ایم و فرج

در عمل ، کم صداقتیم آقا

مثلِ بحرالعلومها کم بود

غالباً بی لیاقتیم آقا

 

از تو غافل شدیم از بس که

ماتِ غربیم و خیرهء شرقیم

یادمان میرود که تو هستی

بس که در روزمَرِّگی غرقیم

 

مثل حیدر برای پیغمبر

مردِ بدر و اُحُد نداری تو

سیصد و سیزده نفر ، حتی

دور و اطرافِ خود نداری تو

 

من بمیرم ، غریب یعنی تو ...

تو که تنها شدیّ و بی لشگر

نه کنارِ تو زینبی هست و

نه ابالفضل و نه علی اکبر

 

نکند پایِ سفره های ظهور

میهمانِ اضافی ات باشیم

پسر فاطمه دعایی کن

مثلِ مرحوم کافی ات باشیم

 

باز هم غیرتِ قدیمی ها...

اندکی از گناه ، پرهیزی

عصرِ جمعه ، و یا سه شنبه غروب

یک سَماتی ، توسلی ، چیزی

 

ما که در خوابِ خود فرو رفتیم

یک تلنگر نیازِ مُبرَمِ ماست

اینکه غافل شدیم از بودت

علتِ زندگیِّ مبهمِ ماست

 

الغرض ، سهله ، کوفه یا عرفات

یا که خلوت نشینِ سردابی

هر کجایی خدا نگهدارت

غایبِ قصه های بی تابی

 

دلِ ما تنگِ این دو تا رنگ است

دلِ ما را تو کهکشانی کن

گنبد زرد ، گنبد آبی

کربلائیّ و جمکرانی کن

 

شاه بیتِ همه غزلهایم

همه کار و کسم بیا برگرد

به بدیِّ دلم نگاه نکن

جان زهرا قسم بیا برگرد

 




موضوع: ولادت امام زمان(عج)، 
 

تاریخ درج شعر : شنبه 1398/01/31 | 11:57 ق.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.