امام علی(ع)-مدح –ماه رمضان


درد آمدیم لطف تو ما را دوا کند

شاید غریبه را نگهت آشنا کند

هر روزه‌دار پیش ضریح تو در نجف

با حبه‌های زرد عنب روزه وا کند

گفتند ربّ اهل جهان نیستی و من

گفتم ز روی طعنه به آن‌ها خدا کند!

سرمست چشم توست غروبی که ظهر شد

دستت به نور شمس هم انفاق‌ها کند

هر ذره در عوالم امکان برای وصل

با اسم تو خدای خودش را صدا کند

امید وصل در دل ما موج می‌زند

عاشق سحر مقابل ایوان دعاکند

باران و آیه‌های «ذراعیه بالوَصید»

قلب مرا به عشق شما مبتلا کند

هر کس که با حضور تو خلوت نکرده‌ست

باید برای خویش، دلی دست و پا کند

چون آفتاب لطفِ شما ذره‌پرور است

بی‌شک خرابه‌ی دل ما را بنا کند

قطعا نجات دست مناجات‌های توست

عمری کمیل با کلماتت صفا کند

رندانه خواستیم خدا را و عاقبت

ما را به یک نگاه تو حاجت روا کند 

در روز حشر ، مست شراب الست را

از بین خلق ، فاطمه باید جدا کند




موضوع: مناجات با خـدا،  مدح و مناجات با امام علی(ع)، 
 

تاریخ درج شعر : پنجشنبه 1398/02/19 | 05:35 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.