امام حسن مجتبی(ع)-ولادت


مادر شده ای اهل جهان مادر دنیا

از شوق ببین سبز شده ساغر دنیا

این شاه کرم کیست که از عرش گذشت و

آمد به زمین تا که شود سرور دنیا

گفتند به ماه رمضان ، ماه مبارک

بگذاشت قدم تا که حسن بر سر دنیا

ای اهل جهان دوره یوسف به سر آمد

ماه علی و فاطمه شد دلبر دنیا

هم شادتر از شاد شده ، هم متحیر

انگار ظهورش نشده باور دنیا

تبریک به عشاق که بدجور فرو رفت

در لاک حسادت زن فتنه گر دنیا

یک بار ِ دگر رفت ز رو دشمن ابتر

امشب که خدا داد ولیعهد به حیدر

 

من از کرم حضرت زهرا حسنی ام

هر روز کنم شکر خدا را حسنی ام

انگار که پاداش حسینی شدن این است

مانند علی اکبر و سقا حسنی ام

او با کرمش داد به من جان دوباره

تا هست نفس مردم دنیا حسنی ام

دیدم همه ی ناشدنی ها شدنی شد

غم نیست میان دل من تا حسنی ام

اصلا به دلم نیست غم و غصه فردا

حتما شده خوشبختی ام امضا حسنی ام

یک عمر گناهم حسنه گشت همین که

گفتم به مناجات : خدایا  حسنی ام !

آقا نبری آبرویم را به قیامت

گفتم به همه مردم دنیا حسنی ام

یک عمر عطا و کرمت داد نجاتم

ای شاه قدم رنجه نما وقت حیاتم

 

از هرچه که آید به خیالم سری آقا

از هر چه که آرم به زبان بهتری آقا

هر کس به تو دل داد در این دوره زمانه

هرگز نشود بسته به رویش دری آقا

سادات همه مادری هستند ولیکن

اندازه تو نیست کسی مادری آقا

بر دوش حسینت بدرخشد عَلَم تو

داری چه علمدار و عجب لشکری آقا

در پاسخ دشنام فقط لطف نمودی

والله ِ که آئینه پیغمبری آقا

کوچک تر از آنم که تو را مدح نمایم

تو معجزه ای ، بی بدلی ، محشری آقا

باید که تو را مدح کند حضرت حیدر

خوب است دهد قیمت زر را خود زرگر

 

لرزید ز پا تا به سر ِ لشکر کفار

هر وقت بنا شد که بگردی تو علمدار

در جنگ جمل بود که ماندند خلایق

هستی تو حسن یا که علی حیدر کرار

همراه ابالفضل و حسینت که بیایی

کار سپه کفر شود زار تر از زار

از بی کسیت غم نخور ای مرد حماسه

کس نیست حریف تو چه بی یار ، چه با یار

عالم به علی نازد و مولا با ابالفضل

چون یاد گرفته ز حسن شیوه پیکار

افسوس که گفتیم کم از قدرت بازوت

از ما بگذر جان حسین ، حضرت سردار

وقتی چنین گشته پر آوازه سکوتت

دیگر چه کند خشم و جلال و جبروتت

 

قربان تو و قصه جانسوز غم تو

حتی به غم و غصه رسیده کرم تو

حالا که دل سنگ شده آب ز داغت

من آمده ام تا که شوم محتشم تو

ای حیدر بی چاه ، چه آمد به سرت که

گشته است چهل سال سکوت هم و غم تو

مربوط به آن نعره سیلی است به کوچه

این آه ، به لب داشتن ِ دم به دم تو

گردد ز همه سینه زنان پیر تر از چه

هر کس که شود سینه زن پا علم تو

ما سوختگانیم مُردّد که بمیریم

از غصه بی یاری تو یا حرم تو

هر چند شدی کشته تو در خانه ات آقا

لبریز به کوچه شده پیمانه ات آقا




موضوع: ولادت امام حسن(ع)، 
 

تاریخ درج شعر : دوشنبه 1398/02/30 | 01:45 ق.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو