حضرت عباس(ع)-مدح و مناجات


چه غم از غصـّه و اندوه که مولا داریم

ما کویری زدگان هیبتِ دریا داریم

چه غم از بی خبری یا ز غمِ تنهایی

ما در این خانه ی امن ست که مأوا داریم

ما حسینی شده ها سینه سپر چون کوه ایم

چون که پشتِ سرمان  حضرت سقّا داریم

 ساقیِ اهلِ حرم ساقی ما خواهدشد

 قسمتِ ما حرمِ کرببلا خواهد شد

 

نامِ زیبایِ ابالفضل پُر از اعجاز است

درِ این باب کرم تا به قیامت باز است

ما به الطافِ تو عمریست که عادت داریم

قلبمان تا دمِ مردن به شما دمساز است

هر شفا یافته بر لطفِ شما می نازد

با عنایات مسیحاییِ تو طنّاز است

حضرت عشق همیشه علمت پاینده

 به گدایانِ حسینی کرمت پاینده

 

با تو عباس به هر جا برسم جا دارد

عاشقِ دربدرت یک دلِ شیدا دارد

مجلسِ روضه ی ارباب که شرکت کردم

دیدم انگاردلم از یدت امضا دارد

موقع بردنِ نامت ، پسرِ وجه الله

مُهر تأییدِ دل از حضرت زهرا دارد

یا اباالغوث فدایت سرو جانم آقا

 رخصتی ده که در این خانه بمانم آقا

 

ای علمدار مرا هم ز وفا یاری کن

بی خود از خود شده ام بهر گدا کاری کن

مدّتی هست اسیرِ درِ میخانه شدم

بر درِ خانه ی ارباب نگهداری کن

پُرم از غصـّه واندوه، نظر کن عباس

از غلامِ به زمین خورده تو غمخواری کن

ساقی تشنه لبان، تشنه شده لبهایم

 یک براتی بدهی کرببلا می آیم  




موضوع: مدح و مناجات با حضرت عباس (ع)، 
 

تاریخ درج شعر : شنبه 1398/06/16 | 02:38 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.