حضرت عباس(ع)-مدح و شهادت


او کیست ؟ او را دوست و دشمن ستوده است

دریا غزل در وصف چشمانش سروده است

مهتاب می گوید نخواهد رفت بالا

هرکس جبین برخاک در گاهش نسوده است

او کاشف الکرب است یعنی روی ماهش

عمری غبار از روی آیینه زدوده است

جای گل از بین مزارش آب رویید

ازبس که چشمش سوگوار مشک بوده است

باید که روی سینه مشکش دفن گردد

مانند طفل از او حفافظت می نموده است

می خواند با گریه سر ساقی سلامت

اصلا نمی دانست که سهم عمود است

مشک و علم دست علم گیر و دوتاچشم

این سفره ی نذری ست که ساقی گشوده است

حوریه ای فریاد زد عباس برگرد

صحبت ز دست بسته و روی کبود است




✔️ موضوع : حضرت عباس (ع)،


تاریخ درج شعر : شنبه 1398/06/16 | 03:44 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic