امام حسین(ع)-گودال قتلگاه


عرش افتاده در ته گودال

آفتاب و قمر ته گودال

وسط لشگری ز حرمله ها

یک نفر بی سپر ته گودال

حجم گودال کوچک است، اما

ریخته ده نفر ته گودال

همه دشت از عطش می‌سوخت

از همه بیشتر ته گودال ...

هر چه در کوفه بوده اینجا هست

سنگ...نیزه...تبر...ته گودال

تا به یک نیزه تکیه کرد، آمد ...

ضربه‌ای بی خبر ته گودال

قبل خون سر و لب و سینه

ریخت خون جگر ته گودال

من که (إنا الیه) خواهم خواند

برود شمر اگر ته گودال

پر شده دشت از تمام تنش

ولی افتاده سر ته گودال

بعدازآن نعل‌های تازه دگر ...

پیکری نیست در ته گودال ...

کودکی عصر واقعه جان داد

دید بی سر ... پدر ... ته گودال




موضوع: قتلگاه امام حسین(ع)، 
 

تاریخ درج شعر : یکشنبه 1398/06/17 | 03:39 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو