امام حسین(ع)-گودال قتلگاه


عرش افتاده در ته گودال

آفتاب و قمر ته گودال

وسط لشگری ز حرمله ها

یک نفر بی سپر ته گودال

حجم گودال کوچک است، اما

ریخته ده نفر ته گودال

همه دشت از عطش می‌سوخت

از همه بیشتر ته گودال ...

هر چه در کوفه بوده اینجا هست

سنگ...نیزه...تبر...ته گودال

تا به یک نیزه تکیه کرد، آمد ...

ضربه‌ای بی خبر ته گودال

قبل خون سر و لب و سینه

ریخت خون جگر ته گودال

من که (إنا الیه) خواهم خواند

برود شمر اگر ته گودال

پر شده دشت از تمام تنش

ولی افتاده سر ته گودال

بعدازآن نعل‌های تازه دگر ...

پیکری نیست در ته گودال ...

کودکی عصر واقعه جان داد

دید بی سر ... پدر ... ته گودال




✔️ موضوع : قتلگاه امام حسین(ع)،


تاریخ درج شعر : یکشنبه 1398/06/17 | 04:39 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic