حضرت عباس(ع)-مدح و شهادت


می رسد اینکه به خورشید یقینا نسبش

قمر هاشمیون است فدای لقبش

حاصل رنج علی نخل تنومندی شد

که گرفته است جهان را برکات رطبش

جلوی روش نمی گفت برادر حتی

مانعش می شد از این کار همیشه ادبش

مثل سایه همه عمر به دنبال حسین

اینچنین بود یل ام بنین روز و شبش

مشک برداشت و می‌دید که از دور فرات

روح یک قافله ی تشنه می‌آید عقبش

**

عقل آشفته و سرگشته و حیران و خراب

عشق دیوانه و بی خود شده و درعجبش




موضوع: حضرت عباس (ع)،  مدح و مناجات با حضرت عباس (ع)، 
 

تاریخ درج شعر : یکشنبه 1398/06/17 | 04:33 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو