حضرت عباس(ع)-مدح و شهادت


می رسد اینکه به خورشید یقینا نسبش

قمر هاشمیون است فدای لقبش

حاصل رنج علی نخل تنومندی شد

که گرفته است جهان را برکات رطبش

جلوی روش نمی گفت برادر حتی

مانعش می شد از این کار همیشه ادبش

مثل سایه همه عمر به دنبال حسین

اینچنین بود یل ام بنین روز و شبش

مشک برداشت و می‌دید که از دور فرات

روح یک قافله ی تشنه می‌آید عقبش

**

عقل آشفته و سرگشته و حیران و خراب

عشق دیوانه و بی خود شده و درعجبش




✔️ موضوع : حضرت عباس (ع)، مدح و مناجات با حضرت عباس (ع)،


تاریخ درج شعر : یکشنبه 1398/06/17 | 05:33 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات