حضرت زینب(س)-کوفه–خطبه حضرت زینب(س)


پای بر بال ملائک، گفت: ساکت کوفیان!

دختر شیرِ خدایم؛ گوش بسپارید: هان!

کوفیان من دُخت زهرا و علی‌ام، زینبم

سر بیاندازید پایین! کور باید چشمتان

چشم‌هاتان خشک از باران غم هرگز مباد

غم ببارد تا قیامت بر شما از آسمان

خوب می‌دانید ما اولاد طاهاییم... نه؟

گریه‌هاتان از سرِ شرم است؛ آری ناکسان!

تیغ‌هاتان آبرو نگذاشته باقی ز جا

جورتان باشد هم اینک بر سرِ نی‌ها عیان

جان فدای آن کسی که شد دوشنبه غرق خون

خیمه‌هایش گشت غارت... وای از این نامردمان... .

گرچه این غم روی دوشم طاقتم را تاق کرد

شکرِ حق اما که ما را داد توفیق جنان

کربلا خون بود اما غیر زیبایی نبود

کربلا دیدار معشوق است و عاشق در میان

هر بلایی کز خدا آید نشان رحمتی‌ست

سست کی گردد از این رنج و محن ایمانمان؟

جمعیت مبهوت این بانو... نفس‌ها حبس شد

شد سکوت مرگ حاکم بر زمین و بر زمان

عشق تا روز قیامت وامدار زینب است

عشق تا روز قیامت در مدار زینب است




موضوع: كاروان اسرا در کوفه، 
 

تاریخ درج شعر : دوشنبه 1398/06/25 | 01:44 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو