حضرت زینب(س)-مصائب


با داغ مادرش غم دختر شروع شد

او هرچه درد دید، از آن «در» شروع شد

مادر به او که پیرهن کهنه را سپرد

دل شوره های زخمی خواهر شروع شد

باور نداشت آتش این اتفاق را

تا عصر روز حادثه باور شروع شد

جمعه حدود ساعت سه بین قتلگاه

تکرار صحنه ى در و مادر شروع شد

اینجا بجای میخ در و قامتی کبود

اینبار جنگ خنجر و حنجر شروع شد

زینب! بلند گریه کن اینجا مدینه نیست

حالا که سوگواری حیدر شروع شد

بر خاک سر گذاشت حسین آسمان گرفت

زینب گریست، خنده ى لشگر شروع شد

می خواستم تمام کنم شعر را، نشد

یک غم تمام شد، غم دیگر شروع شد

زینب نشست و خاک عزا ریخت بر سرش

والشمرُ جالسٌ ... سر و خنجر ... تمام شد

خنجر سوی گلوی برادر بلند شد

وقت فرود، طاقت خواهر تمام شد

وقتی غریو شیون خواهر به عرش رفت

فهمید عرش کار برادر تمام شد

پنجاه و چار سال فقط با حسین بود

پنجاه و چار سال که دیگر تمام شد

پنجاه و چار سال معطر به عطر او

وقتی حسین شد گل پرپر، تمام شد

تازه هجوم و قصه ی آتش شروع شد

وقتی که قصه ی سر و خنجر تمام شد

فریاد زد امام: "علیکُنّ بالفرار"

حجت بر اهل بیت پیمبر تمام شد

زینب میان شعله و خون می دوید آه

این شعر تا رسید به معجر .......

**

اینها گذشت ...چفیه و سربند را که بست،

وقتى که گریه در دل سنگر تمام شد-

رفتند دسته هاى عزایى که راهشان

با "انتقام سیلى مادر" شروع شد




موضوع: حضرت زینب كبری(س)،  شهدا و دفاع مقدس، 
 

تاریخ درج شعر : پنجشنبه 1398/06/28 | 03:06 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.