حضرت رقیه(س)-شهادت


دخترت غرقِ در بلا شده است

قدّم از ظلمشان دوتا شده است

 

شهرشان رنگ و رو گرفته پدر

روی دستانشان حنا شده است

 

اهل بیت رسول را زده اند

مزد جدم چه خوب ادا شده است

 

سهم تو سنگ تیز از روی بام

سهم من فحش و ناسزا شده است

 

ریخت دندان شیری ام بابا

دهنم لال و بی صدا شده است

 

این چه وضعیست؟! آبرویم رفت!

رخت هایم چه نخ نما شده است

 

چشم وا کن ببین که ناموست

وارد مجلس غِنا شده است

 

چند روزی ندیدمت ، چه عجب

دامنم غرق در طلا شده است

 

باورم نیست این همان سر توست

حنجر تو جدا جدا شده است




موضوع: حضرت رقیه(س)، 
 

تاریخ درج شعر : جمعه 1398/07/12 | 03:06 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.