حضرت رقیه(س)-شهادت


یه باغچه گُل با ساقه ی شکسته

خرابه و مخدرات خسته

بعد تو ما یه روز خوش ندیدیم

قسم به هر نافله ی نشسته

 

نیستی شده کُنج خرابه خونه‌م

دخترا میزنن زخم زبونم

بذار بگن "بابات تو رو نمیخواد"

دوسِت دارم، دوسم داری، میدونم

 

چقد صدا زدم "بابا کجایی؟"

سخته توو صحرا گم شدن خدایی

من که اصن شمرو حلال نکردم

زجرو حلال نکن تو هم بابایی...

 

قصّه ی غصّه هام نداره آخر

حق بده تاره چشم دائماً تر

اما بابا سوی چشامو کم کرد

ضربه ی بی هوای سیلی بیشتر

 

سیلی زدن به صورت منی که

توو شهرمون بهم میگن ملیکه

خیلی برای عمه جون دعا کن

توو درد تک تکه ماها شریکه

 

برمیدارم فاصلمونو تا تو

باید ببینی حال خواهراتو

آوردنت تا پیش عمه با من

بردن من از این خرابه با تو

 

محاسنت رو کی به خون کشونده؟

خاک یتیمی رو سرم نشونده؟

عیبی نداره دستاتو نداری

مویی واسه شونه شدن نمونده

 

بریم یه جایی که گِله نباشه

بین من و تو فاصله نباشه

هرجایی پیشم باشی خوبه اما

بریم یه جا که حرمله نباشه... 




موضوع: حضرت رقیه(س)، 
 

تاریخ درج شعر : جمعه 1398/07/12 | 03:08 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.