خروج کاروان امام حسین(ع) از مدینه به سمت مکه


جدایی از مدینه باورم شد

حرم غمخانه ی صاحب حرم شد

 

همه حجاج زهرا بار بستند

به این رفتن دل عالم شكستند

 

به ناقه مادری‌ و شیر خواری

شود آماده ی اُشْتُر سواری

 

تمام مشك ها پُر آب باشد

كمی آرام ، اصغر خواب باشد

 

كناری نجمه مست روی قاسم

زند شانه سر گیسوی قاسم

 

تماشا می كند با قلب شیدا

قد و بالای اكبر ، اُمِّ لیلا

 

ولی یك سو همه تصویر این شب

شده وقت پریشانی زینب

 

سر او بر سر دوش حسین است

پناه او در آغوش حسین است

 

شده ذكر لبش با چشم گریان

عزیزم بی تو می میرم حسین جان

 

تمام آرزوهایم تو هستی

منم مجنون و لیلایم تو هستی

 

همه شب روی سجاده نشینم

الهی ای حسین داغت نبینم

 

تمامی امانت های مادر

میان بسته پیچیدم برادر

 

(( جواب سید الشهدا ))

 

دلم را آب كردی گریه كم كن

مرا بی تاب كردی گریه كم كن

 

شده وقت سفر ای نور دیده

نشین بالای محمل ای رشیده

 

محارم دور محمل بی قرارت

ابوفاضل بود چشم انتظارت

 

یل ام البنین زانو گرفته

علی اكبر به پای ناقه رفته

 

به روی معجر تو حرز بستم

خودم تا آخرش پای تو هستم

 

همه رفتند اما غرق احساس

پیامی آمد از مادر به عباس

 

زمان حرفهای آخرین شد

وصیت خوانی ام البنین شد

 

صدا زد می روی ای نور عینم

ولی جان تو و جانِ حسینم

 

برو اما بدان شیر نبردی

مبادا بی حسینم باز گردی

 

بیا تا خوب من رویت ببوسم

بلندی های ابرویت ببوسم

 

به خلوت بوسه هایم درس دارد

حیا كردم ، حسین مادر ندارد




✔️ موضوع : خروج کاروان از مدینه،


تاریخ درج شعر : یکشنبه 1399/01/3 | 07:00 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو