امام حسن مجتبی(ع)-مدح


تو کریمی و کرامت همه زیبنده ی توست

و ردای کرم و جود برازنده ی توست

 

نیمه ی ماه خدا ماه رُخت جلوه نمود

ماه در نزد مه روی تو شرمنده ی توست

 

نور تو مظهر انوار الهی و جهان

روشن از آن رُخ نورانی و تابنده ی توست

 

بیت زهرا و علی گشته گلستان  ولا

نوگلی خانه پُر از عطر فزاینده ی توست

 

نغمه ی یا حسن از عرش برین می آید

حضرت روح الامین نغمه سراینده ی توست

 

سرمه ی چشم ملک خاک کف پات حسن

روشنی بخش فلک گوهر رخشنده ی توست

 

خنده ات دل ببرد،جان بدهد شاه کرم

فاطمه محو تماشای تو و خنده ی توست

 

تو خودت کوثری و ساقی کوثر پدرت

جام مستان ولایت، پُر و آکنده ی توست

 

ز دمَت مُرده، نه، جان تازه کند صد چو مسیح

تو که هستی که مسیحا ز دمَت زنده ی توست

 

جدّت احمد،پدرت حیدر و مامت زهراست

بی سبب نیست که سلطان و گدا بنده ی توست

 

تو خدای کرم استی،به خدا دشمن تو

ز کرامات تو پیداست که شرمنده ی توست

 

فضل و جود وکرم و بخشش و احسان و عطا

نَمی از بحر کریمانه و بخشنده ی توست

 

و گدائیِ سر کوی حسن ما را بس

فخرِ ما سائلی دولت پاینده ی توست




✔️ موضوع : مدح و مناجات با امام حسن(ع)،


تاریخ درج شعر : جمعه 1399/02/19 | 03:48 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات