امیر المومنین(ع)-مدح و شب نوزدهم


باید شب قَدرَت مرا آدم بسازد

حر و زهیر و عابس و اسلم بسازد

 

باید مفاتیح الجنان "شیخ عباس"

دل را که شد ویرانه دست کم بسازد

 

یارب به من اشکی بده سازنده باشد

اشکی بده از بنده ات میثم بسازد

 

چشمی بده تا خوب را بشناسم از بد

تنها نگاهم را بدوزم سمت گنبد

 

دستی بده دست از تهیدستان بگیرم

دستی بده تا راه بر شیطان بگیرم

 

پایی بده جز در ره مولا نکوبم

پا جای پایی چون "ابوموسی" نکوبم

 

دل می کند وابسته از دنیا به سختی

دنیا بده اما نه دیگر تاج و تختی

 

میلی بده از جام همدردی بنوشم

در سیل ماتم نذر هم نوعم بکوشم

 

عزمی بده آماده ی ایثار باشم

وقت ضرورت راهی پیکار باشم

 

نسلی بده عشق شهادت در دل آن

نسلی بده "فهمیده" باشد حاصل آن

 

جانی بده سرشار از نور ولایت

لب تر کند مهدی کنم تقدیم حضرت

 

هر کس به نوعی میکند نجوا شبانه

من هم بخوانم از شهادت عاشقانه

 

زیباترین نثر مناجاتم جهاد است

امروزه وقتی صحبت از "جنگ اراده "ست

 

جزو مجاهدهای در راه خدایم

سجاده ام حکم کفن دارد برایم

 

بر نفس سرکش راه طغیان را ببندم

با معنویت در دو عالم سربلندم

 

بیش از چهل سال گذشته پای کاریم

وقتی که خرمشهر ها در پیش داریم

 

رمز بقا قطعا به دست مردم ماست

این اولین تحلیل گام دوم ماست

 

ما را سفارش می کند آقا به تقوا

لِلظّالِمِ خَصْما وَ لِلْمَظْلومِ عَوْنا

 

درس دبستان امیرالمومنین است

 گوشم به فرمان امیرالمومنین است

 

نص اشداء علی الکفار یعنی

منشور قرآن امیرالمونین است

 

حکم پدر دارد برای خاک یعنی

ایران هم ایران امیرالمونین است

 

دنیا گرفت از هرکسی روزی ولی ما

در سفره مان نان امیرالمونین است

 

هرکس به هر جایی رسید از دار دنیا

مدیون احسان امیرالمومنین است

 

عمری محدث بودن و از غیب گفتن

این کار سلمان امیرالمونین است

 

در کعبه مولایم علی آمد به دنیا

پس صاحب خانه امیرالمومنین است

 

ساعات خوب زندگی ما همیشه

در زیر ایوان امیرالمومنین است

 

حبل المتینم هست و فردای قیامت

دستم به دامان امیرالمومنین است

 

با دست او حق سفره اش را پهن کرده

هر بنده مهمان امیرالمومنین است

 

زهرای مرضیه همیشه دوست دارد

چشمی که گریان امیرالمومنین است

 

شخص پیمبر بانی بزم عزایش

چشمان زهرا نیز می بارد برایش

 

مرغ دلم پر می زند بر بام کوفه

حلوای ختم مرتضی در کام کوفه

 

می ریزد از غم های خود در جان دختر

وقتی که بابا می شود مهمان دختر

 

از غصه دیوار دل دختر ترک خورد

وقتی که بابایش فقط نان و نمک خورد

 

آماده دارد میشود بر قتل حیدر

قومی که هر شب میوه از باغ فدک خورد

 

سی سال پیش از پا در آمد مرد خیبر

وقتی میان کوچه ناموسش کتک خورد

 

دلواپس فردای بابا ام کلثوم

باید بخواند روضه ها را ام کلثوم

 

از خانه که بابای از گل بهترم رفت

گفتم که دیگر سایه ی روی سرم رفت

 

دیدم به چشمم گوییا تا مسجد شهر

پشت سر بابا دوباره مادرم رفت

 

دیدم از این کوچه شروع کربلا را

هجده سر بر روی نیزه از حرم رفت

 

زیر سر سیلی سنگین سنان بود

از بعد غارت سوی چشم خواهرم رفت

 

چشم علی مرتضی را دور دیدند

در راه اگر دستی به سمت معجرم رفت 




✔️ موضوع : مدح و مناجات با امام علی(ع)، ضربت خوردن امام علی(ع)،


تاریخ درج شعر : سه شنبه 1399/02/23 | 02:05 ق.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات