تقدیم به مدافعان سلامت


یه ساعته که از اذون گذشته

هنوز هم روزشو وا نکرده

دستای مهربون این فرشته

نبض مریضشو رها نکرده

 

شبیه چند شبه گذشته باید

سرد بنوشه چاییِ افطارشو

چشمشو بسته رو‌ خودش ببینه

گرمی خنده های بیمارشو

 

شاید ندونید ولى این پرستار

سه ماهه که مادرشو ندیده

سخته بگم یه مدته كه هرشب

فقط صدای بچشو شنیده

 

رضایت خدا كه باشه دیگه

سفره‌ی عشقه افطارىِ سادش

پَر میزنه كبوتر خیالش

دم اذون كنار خونوادش

 

دم اذونا یاد سال قبله

زنده میشه دوباره خاطراتش

خونه همین ساعتا پر میشه از

عطر گلاب و زعفرونْ، حیاطش

 

دم اذون با چندتا نون تازه

باز میشه در و پدر میرسه

همسایه ی قدیمى كوچشون

با ظرف آش نذرى سَر میرسه

 

زلال میشه هر دلى مثل آب

چراغ مهربونیا روشنه

فلسفه اصلى ماه خدا

شاید همین كنار هم بودنه

 

دلش برای مجلس مناجات

اگرچه عاشقونه پرمیگیره

كنار تخت آخرین مریضش

قرآن جیبیشو به سر میگیره

 

حس میكنه حقیقت دعا رو

به  «یا مَنْ اِسْمُهُ دَوا» رسیده

قانون دنیا اینه : هركسیكه

گذشته از خودش خدا رو دیده

 

مثل لباس خدمتش سفیده

نامه‌ی بندگیش توى قیامت

شونه به شونه ی همن تو بهشت

مدافعان حرم و سلامت




✔️ موضوع : مدافعان سلامت،


تاریخ درج شعر : دوشنبه 1399/02/29 | 06:05 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات