امام رضا(ع)-مدح و ولادت


ای از ازل به اهل زمین، اهل آسمان

تابیده پرتوِ برکاتت به هر زمان

 

با اذنِ حق، عوالم هستی، تمام قد

شد قبلِ خلقتت، به ولای تو امتحان

 

لطفِ خدای عَزَّوجَل بود، اینکه شد

توحید بر ولای تو مشروط، آن زمان

 

آری در عالمِ ملکوت، آن شبِ حضور

وقتی شدی، میان نبی و علی، عیان(۱)

 

فرمود مصطفی بتو: میبینم از الَست

خیرِ کثیر از تو به اهلِ همه جهان

 

ذرّیه ی رسول خدا، سبط مرتضا

یعنی رسیده آینه ی فاطمه، رضا

 

هر کس که شد مقرب تو، عبد داور است

عارف به حقِّ حضرتت، از هر که بهتر است

 

هم برتر از پیمبر مرسل، مدافعت

هم از فرشتگانِ مقرّب فراتر است(۲)

 

دارد به حقّ معرفتت کاملاً شناخت

هر کس بدونِ چون و چرا بر تو یاور است

 

مقتولِ توست، در درجاتِ پیمبران

محبوب قلب پاک تو مجنون حیدر است

 

یک دعبلِ تو تیغِ زبانش، چو صد سپاه

یک شیخِ طوسیِ تو به صد حوزه رهبر است

 

بُهلولِ تو، معلمِ یک امتِ شماست

فریاد او به صحنِ گهرشاد، کیمیاست

 

تو وجهِ ذوالجلالی و ما طائر شما

تو جلوه ی جمالی و ما زائر شما

 

تردید در اطاعتتان، عینِ کافریست

ای وای بر کسی که شود منکر شما

 

پاسخ به هر سوال که سائل نکرده است

آماده است در سخنِ حاضر شما

 

اصلاً کجا فضائل تو وصف میشود

مانده به کار خود قلمِ شاعر شما

 

چشمِ خدائی و همه جا هست منظرت

تو ناظر جهان و خدا ناظر شما

 

اَعمال ما بدستِ تو هر روز میرسد

هر روز از تو ناله ی جانسوز میرسد

 

افسوس، شیعه قلب تو رنجور میکند

ما را گناه، از تو فقط دور میکند

 

گاهی که دیده، در طلبِ این و آن رود

این دیده را، همان تُهی از نور میکند

 

هر غفلتِ محبِ تو، تیری به قلب توست

شیطان مرا ز راهِ تو مستور میکند

 

از بس رئوف هستی و بنده نواز و خوب

حق، فیضِ توبه بر همه مقدور میکند

 

آقا ترا بجان جوادالائمه ات

رحمی به دوستان جوادالائمه ات

 

حالا که داده ای به دلم، اعتماد را

خواهم ز تو شفاعتِ روز معاد را

 

فضلت اگر عطا نکند بر محبِ تو

روز حساب، من چه کنم، عدل و داد را

 

معروف شد، غریبه و منکر شد آشنا

جز خون که ریشه کَن نکند هر فساد را

 

تا شیعه، از حریم شما میکند دفاع

یاری کند عنایتِ تو این نهاد را

 

محبوب تر ز یاریِ مومن، ندیده ایم

احیا کنیم با مددِ تو جهاد را

 

حیَّ علیَ الجهاد، که مردانِ روزگار

با اقتدا به شاهِ ولایند، رستگار

 

آقا بحقّ فاطمه دل را جلا بده

ما را برای روز ظهور اعتلا بده

 

هر درد میکشیم، ز دوریِ دلبر است

ما را برای آمدنِ او صلا بده

 

حالا که راهِ گنبد خضرا ز تنگناست

ما را پناه سایه ی گنبد طلا بده

 

فکرِ رفاه نیست محِبت، به تشنگان...

مثل همیشه، جرعه ی جام بلا بده

 

ویزای اربعین، فقط امضای دست توست

تا زنده ایم، تذکره ی کربلا بده

 

تنها نه راهِ قدس، رهِ کربلا رود

راه مدینه مکه هم از نینوا رود

 

(۱) روایتی است از امام رضا(ع)

در کتاب القطره

(۲) همان 




✔️ موضوع : ولادت امام رضا(ع)،


تاریخ درج شعر : پنجشنبه 1399/04/12 | 08:13 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات