امام رضا(ع)-مدح و مناجات


با واژه های بخشش و احسان همیشه

یاد حرم می افتم و باران همیشه

حال خرابت را طبیبش میکند خوب

اینجاکه حتمی می شود درمان همیشه

من سائل هر روزه ی این آستانم

جور است در این سفره آب و نان همیشه

خیلی حرم رفتم ولی قطعا بهشتند

باب الجواد و گوشه ی ایوان همیشه

هر حاجت ناگفته ای اینجا روا شد

با یک نگاه حضرت سلطان همیشه

 

هستم دخیل پنجره فولاد آقا

سر می دهم جانم علی موسی الرضا را

 

بی آبرو هم آبرومند است اینجا

صورت به صورت نقش لبخند است اینجا

خوب است آهوی گرفتار تو بودن

پس خوش به حال هر که دربند است اینجا

از آب سقاخانه ات مهمانمان کن

هر جرعه اش شیرین تر از قند است اینجا

در این حرم هر چه بخواهی میدهندت

به سادگی جوینده یابنده است اینجا

حالا که می دانی تمام خواهشم را

آقا برات کربلا چند است اینجا؟

 

 ماندن کنار پنجره فولاد خوب است

بانگ اذان صحن گوهرشاد خوب است

 

بودم خراب و عطر مرقد بهترم کرد

گلدسته ها و رنگ گنبد بهترم کرد

هربار که زائر شدم سمت خراسان

حال و هوای شهر مشهد بهترم کرد

با روسیاهی آمدم مثل گذشته

با مهربانی اش مجدد بهترم کرد

اینجاست داروخانه ی تضمینی ما

طعم غذای حضرتی ، بد بهترم کرد

قبلش به قم بعدش به مشهد رهسپارم

هر مرتبه این رفت و آمد بهترم کرد

 

حال مرا نام رضا جان زیر و رو کرد

ذکر مدد شاه خراسان زیر و رو کرد

 

تو آمدی و مهربانی با تو آمد

آیین عشق و همزبانی با تو آمد

دنبال ردپای تو از عرش اعلی

نا گفته های آسمانی با تو آمد

از آن زمانکه خاک زر شد با نگاهت

دریای جود بی کرانی با تو آمد

ما زیر این سایه در آرامش نشستیم

تو آمدی و سایه بانی با تو آمد

مشهد بهشت و جنت الاعلاست آری

باغ و بهشتم زود آنی با تو آمد

 

ای امتداد حضرت زهرا و حیدر

هستی تو نور دیده ی موسی بن جعفر

 

آئینه در آئینه تکثیر علی شد

هر زائری خیره به تصویر علی شد

اینجا کلاس درس دارد هر رواقش

در این حرم هر سینه تسخیر علی شد

مشهد نجف کرب وبلا فرقی ندارد

هرجا حرم شد وقف تفسیر علی شد

جانم علی موسی الرضایش دلنشین است

نقاره هم آوای تکبیر علی شد

خوشبخت آنکه پای این سفره نشسته

یک لقمه ای نان خورد و پاگیر علی شد

 

روزی خوران حضرت شمس الشموسیم

ما نوکران حضرت سلطان طوسیم

 

در عمق چشمانت همیشه روضه برپاست

چشمان ابری ات همیشه مثل دریاست

قدری برای کربلا قدری مدینه

در کربلای حجره دل دنبال زهراست

حتما پسر در مقتل بابا می آید

وقتی پدر در گوشه ای بی یار و تنهاست

صد شکر بالای سرت آمد جوادت

چیزی مگر جز این دل تنگ تو می خواست

اما امان از آن پدر که دید چشمش

جسم پسر را تکه تکه اربا ارباست

 

تو بودی داغ غم جد غریبت

مائیم و سوز روضه ی یابن الشبیبت 




✔️ موضوع : مدح و مناجات با امام رضا(ع)،


تاریخ درج شعر : پنجشنبه 1399/04/12 | 08:26 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات