حلول ماه رجب-مدح اهل بیت(ع)

 

مژده ای اهل سحر، موسم ماه رجب است

که دل از لطف خداوند علی، لب به لب است

سفره فیض و کَرَم، پهن به هر روز و شب است

گر که ارباب ز ما دست نگیرد عجب است

عادت دلبر ما، لطف به جای غضب است

بهر دل زنده شدن، ماه علی را مگذار

ای دل اوقات سحر را، تو غنیمت بشمار

نیمه شب خیز ز جا، همچو علی ره بسپار

یا سَرِ دار برو، یا بطلب دامن یار

 دل ما از یَدِ تو، طالب قدری رطب است

پس از عُمری که من و نفس، به هم یار شدیم

با دو صد کردهٔ بد، هم چو سگی هار شدیم

بر دل دلبر خود، باعث آزار شدیم

تا که محروم ز یک، لحظه دیدار شدیم

 حاصل کرده ی ما، بهر تو رنج و تَعَب است

لطف باقر مگرم کار، ز دل بگشاید

زلف هادی مگر از دام گنه بِرباید

یک نَم از سفره جود تقوی باز آید

همت حضرت حیدر، مددی بنماید

 همه هستی من در دو جهان، "زینِ أب" است

مورِ بیچاره به ره مانده و زاری بکند

چشم خود دوخته بر، راهِ سواری، بکند

هر نفس داد زند، طالب یاری بکند

آخر آن یار، زِ رَه آید و کاری بکند

 صوت داودی یار آید و وقت طرب است

 ×××

با تشکر از شاعر گرامی آقای روشنی برای ارسال این شعر به حسینیه




موضوع: مدح و مناجات با اهل بیت(ع)، 
 

تاریخ درج شعر : پنجشنبه 1391/03/11 | 03:02 ق.ظ | خادم : شاهد | نظرات
نمایش نظرات 1 تا 30
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.