حضرت معصومه (س)-مناجات


کبوتر حرمت شد، دلِ زمینگیرم

کشید پای تو را آسمان به تقدیرم

رواق های تو را پر کشیده ام بانو...

به جز حریم تو از هر چه آسمان سیرم

توان دیدن خورشید کار هر کس نیست

ولی نگاه از آن بارگه نمی گیرم

تو نبض زندگیم را به دست خود داری

مسلّم ست که با رفتن تو می میرم

مدینه قسمت پرواز من نخواهد شد

چرا که با قفس خود هنوز درگیرم

کنار پنجره های ضریح تو هر بار

بقیع می روم آن جا قرار می گیرم

خدا نخواست که پابند نامه ها بشوم

گره زده ست ضریح تو را به تقدیرم




✔️ موضوع : ولادت حضرت معصومه(س)،


تاریخ درج شعر : یکشنبه 1391/06/26 | 03:55 ق.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات