امام حسین(ع)-شهادت-گودال


مغرب رسید و عرش خدا خورد بر زمین

از اسب سیّدالشهدا خورد بر زمین

حتی خدای عزّوجل نیز گریه كرد

وقتی غریب كرب و بلا خورد بر زمین

او بیشتر ز تشنگی خود گرسنه بود

اصلاً نخورد آب و غدا خورد بر زمین

گفتند كافر است، پس آنقدر می زدند

ارباب با كرامت ما خورد بر زمین

هر نیزه رفت خدمت یك عضو از تنش

آقا میان معركه تا خورد بر زمین

شد نیم خیز با كمك نیزه ها ولی

تا خواست كه شود سر پا خورد بر زمین

اكبر عصای پیری او بود بی گمان

شاید كه او نداشت عصا خورد بر زمین




✔️ موضوع : قتلگاه امام حسین(ع)، شهادت امام حسین(ع)،


تاریخ درج شعر : دوشنبه 1391/08/22 | 04:16 ق.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic