امام حسین(ع)-شهادت-گودال


داشت هر چند گُلِ جانِ تو پرپر می شد

از شمیمش همه ی باغ معطر می شد

من فقط داشتم از دلهره می لرزیدم

پیش چشمم كه تن پاك تو بی سر می شد

كاری از دستِ كسی بر نمی آید باید

دلم آرام به تقدیر مُقَدَّر می شد

قول دادی كه شفاعت كنی از قاتل خود

ولی آن روز مگر حرف تو باور می شد

به تو هر ضربه كه می خورد خدا می داند

ضربان دلِ من چند برابر می شد

زره ات بیشتر ای كاش تحمل می كرد

لااقل عمق جراحاتِ تو كمتر می شد

آن زمانی كه لبِ تیغ به حلقومت خورد

حنجرت كاش مطیعِ دم خنجر می شد




✔️ موضوع : شهادت امام حسین(ع)، قتلگاه امام حسین(ع)،


تاریخ درج شعر : دوشنبه 1391/08/29 | 05:20 ق.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات