امام حسین(ع)-تنور خولی


خورشید نهاد، سر به دامان تنور

پیچیده شرار، بر دل و جان تنور

آن مهر سپهر عشق، در شب تابید

بر كون و مكان، ز شرق ایوان تنور

تا عرش از این واقعه گردید خبر

لرزید به سانِ قلبِ لرزانِ تنور

گفتا كه چرا زینب من، گشت چنین

خاكسترى از دامنِ زندانِ تنور

بانگى زدل تنور برخاست به عرش

كِاى عرش بُود جانِ تو مهمانِ تنور

اى كاش شكسته بود دستى كه بُرید

سَر از تن اطهرِ سلیمان تنور

جا داشت اگر كه سیل اشكى گردد

جارى زِسحاب پر ز طوفان تنور

آن شب چه شبى بود كه عالم تا حشر

سوزد زغمِ شامِ غریبان تنور

تا حشر بود نقش به دیباچه دل

آن قصه پر غصه به عنوان تنور

آن شب چه شبى ‏بود كه با امر خدا

جبرئل «امین» بود نگهبانِ تنور




موضوع: تنور خولی ملعون، 
 

تاریخ درج شعر : سه شنبه 1389/08/25 | 09:50 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو