حضرت عباس(ع)-شهادت


آمد صـدای ناله، صدائی که آشنـاست

صحـرا پُر از نـدای غـم انگیـز یا اخاست

غم بر دل حسین نشست و به اشک دید

این عطر غم ز علقمه پیچیده در فضاست

بر ذوالجناح خویش صدا زد شتـاب کن

امید این حـرم به غـم و درد مبتـلاست

در بیـن راه نـاله زد ای ســاقی حـرم

دستت فتاده است به خاک و تنت کجاست

آمـد کنـار علقمـه و روی خــاک دیـد

آن تشنه را که لعل لبش چشمۀ بقاست

دستی گرفت بر کمر و گـریـه کرد و دید

دستی به تن ندارد و فرق گلش دو تاست

ناگه صـدای نـالۀ زهـرا بلنــد شـد

می دید عرش و فرش از ایـن ناله در عزاست

آمـد به سـوی خیمه، خمیده کمر، ولی

بشنید ناله ای که پدرجان عمو کجاست

رو کـرد سـوی خیمـۀ سقـا وتشنگان

دیدند خیمـه ای که به روی زمین رهاست

یکباره شعلـه بـر دل اهـل حـرم فتاد

اشک آمـد و ز دست «وفائی» قلـم فتاد




موضوع: حضرت عباس (ع)، 
 

تاریخ درج شعر : سه شنبه 1392/08/21 | 09:06 ق.ظ | خادم : شاهد | نظرات
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو