تبلیغات
حسینیه پایگاه تخصصی مدح و مرثیه - مطالب شهادت امام محمد باقر(ع)
 
حسینیه پایگاه تخصصی مدح و مرثیه
جهت دسترسی آسان به اشعار مورد نظر، از فهرست موضوعات استفاده کنید
موضوعات اشعار

امام زمان(عج) مناجات -امام باقر(ع)-شهادت


دلگیرم از خودم که دلم گیر یار نیست

اصلا برای آمدنش بی قرار نیست

گیرم رسید روز وصالش چه فایده؟!

وقتی که دل، به شوق وصالش دچار نیست

روزی هزار بار دلش را شکسته ام

این گونه زیستن، ادبِ انتظار نیست

همسایه ای گرسنه و اهل محله خواب

یعنی در این محله کسی سفره دار نیست؟!

آخر چقدر در پی دنیا دویده ایم؟!

باور کنیم، حرص زدن افتخار نیست

امروز اگر که توبه نکردم، چه می کنم

فردا که زیر خاک، مرا اختیار نیست؟!

باید که گردگیری دل کرد و گریه کرد

گریه برای عاشق دلداده عار نیست

ای دل به هوش باش و ببین چرخ روزگار

خالی ز لطف و رحمت پروردگار نیست

وای از مزار و غمکده ی باقرالعلوم

یک سایه بان به گستره ی آن مزار نیست

حجاج، مکه اند و به روز شهادتش

یک شیعه در مجاورت آن دیار نیست



موضوع : مناجات فراق با امام زمان(عج)، شهادت امام محمد باقر(ع)، 

امام باقر(ع)-شهادت


چشم های ترم از کودکیم تر شده است

زندگی نامه من داغ مکرر شده است

بدن لاغر و این قامت خم شاهد که

روزها با چه غم دل شکنی سرشده است

گاه میسوزم و گهگاه به خود میپیچم

سوختن ارث من از روضه مادر شده است

رد زنجیر و طناب است به دستم یعنی

خاطرم از سر بازار مکدر شده است

دم آخر همه اهل و عیالم هستند

شهر از ماتم این فاجعه محشر شده است

زهر امروز مرا از نفس انداخت ولی

قاتلم زهر نه یک علت دیگر شده است

بین بستر چقدر زار زدم وای حسین

روضه ها در نظرم خوب مصور شده است

باز انگار که با چشم خودم میبینم

زینت دوش نبی طعمۀ لشگر شده است

باز انگار که با چشم خودم میبینم

ته گودال گل فاطمه پرپر شده است

باز انگار که با چشم خودم میبینم

قسمت گردن او کندی خنجر شده است

باز انگار که با چشم خودم میبینم

نوک هر نیزه ای آماده ی یک سر شده است

باز انگار که با چشم خودم میبینم

غارت چادر و پوشیه ی خواهر شده است

باز انگار که با چشم خودم میبینم

درخیام نبوی قحطی معجرشده است

سوختم  پای غم آن شه افتاده نفس

همدم هرسحرم خونه جگر بوده و بس



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
جمعه 1397/05/26

امام باقر(ع)-مدح و شهادت


باقر علم مصطفا هستم

وارث حلم انبیا هستم

ساکن عرش کبریا هستم

از اهالی کربلا هستم

سینه ام ‌از غم و بلا چاک است

سنگ روی مزار من خاک است

 

نورم از نور حضرت زهراست

پدرمن شفیع روز جزاست

عشق من در تمامی دلهاست

جدمن آفتاب عاشوراست

سینه ام مملو از تب عشق است

مکتبم چونکه مکتب عشق است

 

 

قطره قطره شبیه بارانم

من امام حدیث و قرآنم

از همان کودکی پریشانم

بسکه با گریه روضه میخوانم

اشک جاری و سوزو گریه منم

چونکه همبازی رقیه منم

 

همۀ خاطرات من درد است

زندگی و حیات من درد است

دفترم که دوات من درد است

تاقیامت بساط من درد است

آفتاب غمم غروب نداشت

عمرمن لحظه های خوب نداشت

 

من خودم مشک پاره را دیدم

گلوی شیرخواره را دیدم

غارت گاهواره را دیدم

تن روی قناره را دیدم

ارباً ارباًی اکبر آبم کرد

زخم پهلوی او کبابم کرد

 

علم افتاد و عمه جان افتاد

ناگهان دیدم آسمان افتاد

تازیانه به جانمان افتاد

روی جسم همه نشان افتاد

قسمتم زخم خار صحرا شد

روی عمه شبیه زهرا شد

 

می شود نیزه دید و اشک‌ نریخت؟

روی مقتل رسید و اشک نریخت؟

میشود دل برید و اشک نریخت؟

از گلو بوسه چید و اشک نریخت؟

دیدم از تل تنی که لرزان شد

وقتی افتاد نیزه باران شد

 

من خودم قتل شاه را دیدم

خیمۀ بی سپاه را دیدم

عمۀ بی پناه را دیدم

من خودم قتلگاه را دیدم

پدرم ‌را اسیر تب دیدم

روزها را تمام، شب دیدم

 

گریه های رباب را دیدم

ناقۀ بی رکاب را دیدم

کل بزم شراب را دیدم

محمل بی حجاب را دیدم

دردلم زخمهای دشنام است

قاتل من خرابۀ شام است

 

روی دست گلی سربابا

دختری مثل مادر بابا

پای او بود منبر بابا

سر به او گفت دختر بابا

می برم با خودم تو را بابا

چشم خود را ببند با بابا

 



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
جمعه 1397/05/26

امام باقر(ع)-شهادت


چه تفاوت بکند ناله کند یا نکند

که دل سوخته را ناله مداوا نکند

چه تفاوت بکند پا بکشد یا نکشد

کاش می‌شد خودش اینقدر تقلا نکند

زهر اینبار چه دارد متورم شده است

زهر با این تن بیمار مدارا نکند

این جوانی که کنار پدر اُفتاده زمین

چه کند گریه اگر بر سرِ بابا نکند

اینهمه جایِ جراحات برای شام است

زهر هرچند که سخت است چنین تا نکند

نَفَس آخر و با روضه‌ی ویرانه گریست

نشد او یاد غمِ عمه‌ی خود را نکند

یادش اُفتاد که هم بازیِ او می‌اُفتاد

سنگ رحمی به سرِ دخترِ نوپا نکند

گفت دستم... سرِ زنجیر به دستش بستند

پس از آن شِکوه‌ای از آبله‌ی پا نکند

کاش می‌شد که سرِ بام کسی ننشیند

یا اگر رفت فقط شعله مهیا نکند

یاکه رَقّاصه‌شان موقعِ هُل دادنمان

خنده بر گریه‌ی ذریّه‌ی زهرا نکند

چادر عمه پناهش شد و نالید : سرم...

چه کنم تا که مرا زجر تماشا نکند

....

زنِ غساله چه فهمید که می‌گفت به خود

بهتر این است که این مقنعه را وا نکند



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 

امام باقر(ع)-مدح و شهادت


خوشابحال دلی که به دلبری برسد

به سفره ی کرم ذره پروری برسد

همه رعیت ارباب میشویم اما

غلام با ادب اینجا به برتری برسد

کسی که بر در این خانه سر بلند نکرد

به یک اشاره ی اقا به سروری برسد

اگرچه سائل او بی نیاز از دنیاست

در آخرت به مقامات بهتری برسد

به نیم قطره ی اشک محبتش ندهد

 اگر خوشی دو عالم به نوکری برسد

شبیه فطرس درمانده غصه ای دارم

نشسته ام که مگر پر...نه...شهپری برسد

ز "قال باقر علیه السلام " مست شود

اگر کسی به فیوضات منبری برسد

کسی که بر کرمش افتخار میکردند

اگر نبود خلائق چه کار میکردند!؟ 

قلم به دست گرفته رساله بنویسد

به نام حضرت جل جلاله بنویسد

مقید است به تحلیل کربلای حسین

کنار این همه مقتل ، مقاله بنویسد

مقید است که تاریخ را ورق بزند

دوباره از غم تلخ قباله بنویسد

روایت سفرش سوی کربلا کم نیست

تمام روز و شب اش را به ناله بنویسد

میان روضه ی بازار شام میطلبد

که از نجابت طفل سه ساله بنویسد

تمام مرثیه هایش میان لفافه ست

به اشک چشم تر از "باغ لاله " بنویسد

برای اینکه محرم به کربلا برسم

نشسته ام که برایم حواله بنویسد

کنار این همه ابر بهار گریه کنم

میان روضه ی او زار زار گریه کنم

دلی شکسته و بغضی شکسته تر دارد

دوباره یاد چه کرده که چشم تر دارد ؟!

همیشه مجلس روضه ش پر تلاطم بود

حسین گفتن او مزّه ای دگر دارد

مرور خاطره ها کار هر شب آقاست

چقدر زخم روی زخم بر جگر دارد

چقدر پیر شده ، خم شده ، شکسته شده

به خاطر غم و غصه است ، خب اثر دارد

 چقدر این شب اخر به مادرش رفته

میان نافله اش دست بر کمر دارد

 لهوف از غم یک صبح تا شبش،گفته

کجا کسی ز غم و غصه اش خبر دارد!؟

میان این همه ارثی که از پدر برده

اگر غلط نکنم گریه بیشتر دارد

 همیشه بالش زیر سرش پر از اشک است

چرا که روضه ی گودال زیر سر دارد

غروب روز دهم را نمی برد از یاد

شبیه خیمه شده ، آه شعله ور دارد

به یاد کودکی اش از رقیه می خواند

چه خاطرات عجیبی ز همسفر دارد ...

همین که خار نشسته به پای او کافی ست

خدا کند که دگر زجر دست بردارد

 میان دفتر عمرش چه خاطرات بدی

ز چوب و باده و دندان و تشت زر دارد

در آن شبی که سنان بین راه اسیرش کرد

گرسنه بود ولی تازیانه سیرش کرد



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 

امام باقر(ع)-مدح و شهادت


کمیت قافیه لنگ و زبان شاعر لال

چرا که وصف امام است در قصیده محال 

صدای پای مسیحا حیات می بخشد

به عشق او فوران کرده ذوق رو به زوال

چه خوب جهل ندارد محلی از اعراب

چه خوب از اینکه می اید جواب هر چه سوال 

به حکمت کلمات امام خورده گره

"کلام"و"فلسفه"و"منطق"و"اصول"و "رجال"

ولو ولی خدا را به احتجاج کشی

"ابوحنیفه" که باشی نمیرسی به کمال

ز "قال باقر علیه السلام" فهمیدم

دمش به حوزه ی علمیه میدهد پر و بال

رواست گر بنویسد جناب "شیخ صدوق"

برای رحمت بی منتش دوباره  "خصال"

خلاصه ی غزل من به قول "شیخ اجل"

بس است عشق گرانمایه ی محمد و آل

دم حرم متحول شود دل سنگم

چه شد مدینه ی من ای محول الاحوال!؟

به دوش خود بکشم حسرت بقیعش را

چه میشود که خدا روزی ام کند امسال

ببار چشم که تنها به داد ما برسد

میان قبر همین چند قطره اشک زلال

به حشر لطمه زنانش چه آبرو مندند

فروختند ز داغش جمال را به جلال

به آیه آیه ی قرآن قسم نمی آید

به طفل بی سپر پنج ساله "قد هلال"

غروب عصر دهم با دو چشم خود می دید

تمام روضه ی مکشوفه را...برای مثال :

کنار اهل حرم دید دست پر برگشت

حرامزاده ی ذی الجوشن از ته گودال



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
جمعه 1397/05/26

امام باقر(ع)-شهادت


هم ریختن خون خدا را دیدی

هم آتشِ بین خیمه ها را دیدی

یک عمر به هر سو که نگاهت افتاد

یک گوشه ی داغ ماجرا را دیدی



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 

امام باقر(ع)-شهادت


امشب نشسته در غمِ مردی غریب باز

در سینه ی بقیع سکوتی عجیب...باز_

_امسال هم شبیه به صدسالِ بی حرم

ماییم آن کبوترِ بی بالِ بی حرم...

آه از نهادِ خاک برآمد زِ بی کسی

باران ! به دادِ بغضِ فروخفته می رسی...؟

یک قبرِ خاکی از همه دنیا از آنِ اوست

انگار غربت ارثیه ی خاندانِ اوست...

هر نکته ای نبوده و بوده که یافته...

از بس که علم های نهان را شکافته

اوکه همیشه باقرِ دانش خطاب شد

در  آتشِ مصیبتِ مکشوف، آب شد

آن روضه را که ما نشنیدیم دیده است

اینگونه صبر را ،زِ که تعلیم دیده است؟!!

با کربلا عجین شد و در شام پا گرفت...

با غیرت است،صبرِ زیاد از خدا گرفت...

هم شاهداست بر سرِ خورشیدِ بی کفن،

هم آشناست با غمِ زنجیر ، بر بدن...

گرچه به دستِ زجر ،ستم ها کشیده است

اما به پای طفلِ سه ساله رسیده است!؟

در مجلسِ یزید به زخمش نمک زدند

آنجا که عمه زینبِ او را کتک زدند

در خاطرش سیاهیِ بزمِ یزید بود

یاد آوریِشان خودِ زهرِ مدید بود

تا دید مادر و پدرش را به بزمِ شام...

یادِ مدینه، سوخت دلش بین ازدحام...

او وارثِ تمامِ حسین است در قیام

یا ذوالفقارِ حیدر کرار در نیام

او اولین حسین چیِ عالم است، پس...

با لطفِ اوست ذکرِ حسینم به هر نفس

او وارثِ مصیبتِ بی حدِ مجتباست...

دیده که مادرش زنِ تنهای کوچه هاست...

با خاطراتِ کودکی اش او چه می کند؟

هر روز یادِ سیلی و آن کوچه می کند...

در گیرو دارِ هُرمِ نفسهای آخرش

پیچیده باز غصه ی پهلوی مادرش

امشب چقدر غربتتان شکلِ مادر است

تنها امامِ عصر سَرِ قبرتان نشست

ناگاه ابر ،درد و دلش باز می شود

تا گریه میکند سخن آغاز می شود

آخر به بوی سوختنِ یاس می رسد

درد و دلش به روضه ی عباس(ع) می رسد

پایانِ روضه وقتِ گدایی ست ،پس ببین

او آمده زیارتِ اربابِ اربعین...

رمزِ براتِ کرب و بلا شورِ امشب است

امشب که حرفِ روضه ی "همراهِ زینب" است



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 

امام باقر(ع)-شهادت


از سن کودکی شده غم آشنای من

باد خزان وزیده به دولت سرای من

بغض و شرر گرفته مسیر صدای من

بالا گرفته کار دل و گریه های من

خاک مزار من ز جفا بی نصیب نیست

زائر نمانده دور حریمم، عجیب نیست

مانند من امام غریبی، غریب نیست

گریه کنید اهل منا در عزای من

اهل زمانه غصه به قلبم رسانده اند

بر روح و جان من غم و غربت چشانده اند

من را به روی مرکب سمی نشانده اند

از زهرِ زینِ اسب ورم کرده پای من

از کودکی رسیده به من چهره ای کبود

در کربلا و کوفه و جولانگه یهود

از بس که زخم های تنم در فشار بود

مانده نشان سلسله بر جای جای من

بر روی خار سخت مغیلان دویده ام

از ابن سعد و حرمله طعنه شنیده ام

هفتاد و دو ستاره سر نیزه دیده ام

این روضه هاست گوشه ای از ماجرای من

بازار و ازدحام نرفته ز خاطرم

آتش ز پشت بام نرفته ز خاطرم

بزم حرام شام نرفته ز خاطرم

مانده ز شام کرب و بلایی برای من

یادم نرفته چشم ترِ عمه زینبم

آتش گرفته بود، پر عمه زینبم

یاد لباس شعله ور عمه زینبم

فریاد می کشد جگر مبتلای من

من روضه خوان غربت عمه رقیه ام

مردم شکست، حرمت عمه رقیه ام

آه... از شب شهادت عمه رقیه ام

تغییر کرده صحبت و حال و هوای من

یاد غروب کرب و بلا زار و مضطرم

آن خاطرات می گذرد از برابرم

یک عمر یاد تشنگی جد اطهرم

ذکر حسین گشته دعا و نوای من

داغش برای اهل ولا سینه سوز ماند

بی حال، زیر خنجر آن کینه توز ماند

در زیر آفتاب بیابان سه روز ماند

اعضای جدِ تشنه لب و سر جدای من



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 

امام باقر(ع)-شهادت


ذکرِ دلِ شب: زیارتِ عاشورا

اسبابِ طلب: زیارتِ عاشورا

یک عمر به برکتِ امامِ باقر

داریم به لب زیارتِ عاشورا



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
جمعه 1397/05/26

امام باقر(ع)-شهادت


آن روزهایِ شعله ور یادم نرفته

دستان تبدارِ پدر یادم نرفته

دریا همان نزدیکی اما تشنه بودیم

بیتابی و چشمانِ تر یادم نرفته

شش ماهه را تیر سه شعبه بُرد با خود

داغِ عجیب ِ این خبر یادم نرفته

گهواره را بردند بعدِ گوشواره

هول و وَلایِ دور و بر یادم نرفته

افتاد خیمه دستِ یک عدّه حرامی

آن لحظهٔ پر دردسر یادم نرفته

بعد از جسارت ها اسارت ها کشیدیم

یک تکه نانِ مختصر یادم نرفته

یکریز در آغوش عمه بغض کردیم

زخم زبانِ رهگذر یادم نرفته

یک گوشه خوابید و صدایش درنیامد

اشک رقیه(س) تا سحر یادم نرفته

دیدم به عینه روضه ها را پیشِ چشمم

لحظاتِ تلخِ آن سفر یادم نرفته!



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
دوشنبه 1396/06/6

امام باقر(ع)-شهادت


خوشا بحال دلی که به دلبری برسد

به سفره ی کرم ذره پروری برسد

همه رعیت ارباب میشویم اما

غلام باادب اینجا به برتری برسد

کسی که بر در این خانه سر بلند نکرد

به یک اشاره ی آقا به سروری برسد

اگرچه سائل او بی نیاز از دنیاست

در آخرت به مقامات بهتری برسد

به نیم قطره ی اشک محبتش ندهد

 اگر خوشی دو عالم به نوکری برسد

شبیه فطرس درمانده غصه ای دارم

نشسته ام که مگر پر...نه...شهپری برسد

ز "قال باقر علیه السلام " مست شود

اگر کسی به فیوضات منبری برسد

کسی که بر کرمش افتخار میکردند

اگر نبود خلائق چه کار میکردند!؟

قلم به دست گرفته رساله بنویسد

به نام حضرت جل جلاله بنویسد

مقید است به تحلیل کربلای حسین

کنار این همه مقتل ، مقاله بنویسد

مقید است که تاریخ را ورق بزند

دوباره از غم تلخ قباله بنویسد

روایت سفرش سوی کربلا کم نیست

تمام روز و شب اش را به ناله بنویسد

میان روضه ی بازار شام میطلبد

که از نجابت طفل سه ساله بنویسد

تمام مرثیه هایش میان لفافه ست

به اشک چشم تر از "باغ لاله " بنویسد

برای اینکه محرم به کربلا برسم

نشسته ام که برایم حواله بنویسد

کنار این همه ابر بهار گریه کنم

میان روضه ی او زار زار گریه کنم

دلی شکسته و بغضی شکسته تر دارد

دوباره یاد چه کرده که چشم تر دارد ؟!

همیشه مجلس روضه ش پر تلاطم بود

حسین گفتن او مزّه ای دگر دارد

مرور خاطره ها کار هر شب آقاست

چقدر زخم روی زخم بر جگر دارد

چقدر پیر شده ، خم شده ، شکسته شده

به خاطر غم و غصه است ، خب اثر دارد

 چقدر این شب اخر به مادرش رفته

میان نافله اش دست بر کمر دارد

 لهوف از غم یک صبح تا شبش،گفته

کجا کسی ز غم و غصه اش خبر دارد!؟

میان این همه ارثی که از پدر برده

اگر غلط نکنم گریه بیشتر دارد

 همیشه بالش زیر سرش پر از اشک است

چرا که روضه ی گودال زیر سر دارد

غروب روز دهم را نمی برد از یاد

شبیه خیمه شده ، آه شعله ور دارد

به یاد کودکی اش از رقیه می خواند

چه خاطرات عجیبی ز همسفر دارد ...

همین که خار نشسته به پای او کافی ست

خدا کند که دگر زجر دست بردارد

 میان دفتر عمرش چه خاطرات بدی

ز چوب و باده و دندان و تشت زر دارد

در آن شبی که سنان بین راه اسیرش کرد

گرسنه بود ولی تازیانه سیرش کرد



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
دوشنبه 1396/06/6

امام باقر(ع)-شهادت


هجوم موجِ بلا را به چشم خود دیدم

غروبِ کرببلا را به چشم خود دیدم

به سر زنان پیِ عمه به روی تل رفتم

ذبیحِ دشتِ منا را به چشم خود دیدم

میانِ آن همه نیزه به دست در گودال

سنانِ بی سر و پا را به چشم خود دیدم

به زورِ نیزه زِرِه را ز تن در آوردند

مُرَملٌ بدماء را به چشم خود دیدم

زقتلگاه همه دستِ پُر که می رفتند

به دوشِ خولی عبا را به چشم خود دیدم

زمان حملۀ آن ده سوارِ تازه نفس

غبارِ رویِ هوا را به چشم خود دیدم

میانِ پنجۀ هر نعل تازه و میخش

لباسِ خون خدا را به چشم خود دیدم

سلام بر بدنِ بی سری که عریان شد

تنِ به خاک ،رها را به چشم خود دیدم

میانِ طایفه ها رأسها که قسمت شد

سرِ همه شهدا را به چشم خود دیدم

عمو که خورد زمین رویِ حرمله واشد

تمام واقعه ها را به چشم خود دیدم

به پشتِ خیمه به دنبالِ قبر اصغر بود

شکارِ رأسِ جدا را به چشم خود دیدم

فرارِ دختری آتش گرفته در صحرا

میانِ هلهله ها را به چشم خود دیدم

گذشته از همه اینها به شهرِ بد نامان

زمانِ قحطِ حیا را به چشم خود دیدم

میانِ مجلسِ نامحرمان و بزمِ شراب

ورودِ آل عبا را به چشم خود دیدم

تَهِ پیالۀ خود را کنارِ سر می ریخت

قمار و تشتِ طلا را به چشم خود دیدم

ضریحِ صورتِ جدم دوباره ریخت به هم

شتابِ چوبِ جفا را به چشم خود دیدم

عزیز کردۀ زهرا کنیزِ مردم نیست

اشارۀ دو سه تا را به چشمِ خود دیدم



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
دوشنبه 1396/06/6

امام باقر(ع)-شهادت


ای آنکه قبرت بی چراغ و سایبان است !!!

روضه نمی خواهی !! مزارت روضه خوان است

گلدسته ات سنگی ست ، روی تربت تو

گنبد نداری ... گنبد تو آسمان است

اصلا نیازی به بیانش نیست دیگر

اوج غریبی تو از قبرت عیان است

تو یادگار داغ های کربلایی

از هرم ماتم در دلت آتشفشان است

هر روضه ات کرب و بلایی می شود ... چون

دور مزار تو پر از نامه رسان است

تو شاهد باران سیل آسای خونی

تو کعبه ای ... چشمت شبیه ناودان است

تو یادگار باغ های لاله هستی

اما به ذهنت خاطرات صد خزان است

جسم تو در خاک بقیع و روحت اما ...

در قلب یک گودال ، هر شب میهمان است

دیدی که در گودال ، جدت را چه کردند

دیدی که عمه روی تَل بر سرزنان است

تو شاهد گل های از ساقه جدایی

دیدی که بر نیزه سرِ پیر و جوان است

تو غیرت اللهی ... غم ناموس دیدی

از داغ غارت در گلویت استخوان است

تو مقتلی هستی که دیده روضه ها را

آنچه زبان از گفتنش هم ناتوان است



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
دوشنبه 1396/06/6

امام باقر(ع)-شهادت


چقدر ناله ی بی جان و بی صدا داری

به زیر لب تو فقط ذکر ربنا داری

گمان کنم که رسیده زمان پرزدنت

که زهر کینه اثر کرده و نوا داری

چه کرده با تو که اینگونه محتضر شده ای

"شهادتین"به لب های خود چرا داری ؟؟

نفس کشیدنت آقا چه سخت تر شده است

میان هر نفس خسته ات دعا داری

کشانده پای تو را روبه قبله ، زهر جفا

گمان کنم که شما درد بی دوا داری

کنار بستر تو مادری عزا دارد

که گشته غرق غم و نوحه و عزاداری

لبان خشک تو ذکر " حسین " می گویند

دوباره گریه و مرثیه را بنا داری

هنوز هم تو به یاد سه ساله غمگینی

هنوز هم به دلت داغ کربلا داری

تو در لباس اسارت چه صحنه ها دیدی...

چه زخم ها که تو از کعب نیزه ها داری

دل شکسته ی من وقف ماتم تو شده

شما هوای دل خسته ی مرا داری

به خواب دیده ام آقا که مرقدی زیبا

شبیه صحن و سرای امام رضا داری

کبوتر دل من پرکشیده چون زائر

به قصد مرقد خاکی حضرت باقر



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
دوشنبه 1396/06/6

امام باقر(ع)-شهادت


آه یادم نمی رود هرگز

غم جانسوز غارت خلخال

حمله ی نابرابر لشکر

به زنان و به خیمه و اطفال

 

صحنه اش بین صحن چشمانم

میدهد زجر هر شب و روزم

ذوالجناح آمد از دل میدان

با دو صد زخم بر سر و کوپال

 

چه بگویم از آن غروب غریب

در هیاهوی نیزه و شمشیر

تنی از روی شیب قربانگاه

غلت می خورد تا ته گودال

 

چه بگویم که تیزی خنجر

به روی حنجری فشار آورد

یک نفر بین قاتلانش شد

بر سر سر بریدنش جنجال

 

هم غرورم شکست هم قلبم

آن زمانی که دختری خسته

از روی ناقه بر زمین افتاد

دشت تاریک بود و رفت از حال



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
دوشنبه 1396/06/6

امام باقر(ع)-شهادت


کودکی باغی از ریاحین است

آسمانش ستاره آذین است

کودکی فصل خوب خاطره هاست

و پر از روزهای شیرین است

روزهایی شبیه یک رویا

مملو از خوابهای رنگین است

ولی انگار خاطرات شما

راوی زخم‌های دیرین است

توی تصویر چار سالگی ات

کودکی بغض کرده غمگین است

با سوالی که ذبح شش ماهه

راه و رسم کدام آیین است؟

یا سوالی شبیه اینکه چرا

عمه پیشانی‌اش پر از چین است

چه بگویم خودت که می‌دانی

روضه‌ی قتلگاه سنگین است

دستهایی که می‌رود بالا

دستهایی که رو به پایین است



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
دوشنبه 1396/06/6

امام باقر(ع)-شهادت


چهار ساله است و مثل کاروانیان مسافر است

چهارساله است و شاهد غمین ترین مناظر است

بنا به کربلا رسیدن است، کربلا رسیدنی است

بنا به داغ دیدن است ، دیده و شکسته خاطر است

امام زاده است و خود امام ، از نبی بر او سلام

مخاطب سلام ، او ، مبلّغ سلام ، جابر است

بناست وارث گدازه های منبر پدر شود

کنون که نسل عنترِ* بنی امیّه بر منابر است

لهوفها رساله می شوند و تیغها قلم از او

آهای وارثان جهل و ظلم ، این امام باقر است

نمیشود همیشه گریه را سرود و اشک را نوشت

اگرچه روضه خوان دردهای او همیشه شاعر است

چقدر نیزه دید و دشنه دید ، اتّفاق تشنه دید

چقدر کربلا که در مقابلش هنوز حاضر است

 

*نام دسته‌ای از میمون‌های آفریقایی



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
دوشنبه 1396/06/6

امام باقر(ع)-شهادت


تو یکسره در چشم لشکر بودی و من نه

چون صاحب خلخال و زیور بودی و من نه

فهمیدم آن لحظه که نامحرم تو را می زد

از چند صورت مثل مادر بودی و من نه

ما هر دو از بازار شامی‌ها گذر کردیم

با این تفاوت که تو دختر بودی و من نه

در معرض چشم حرامی بوده‌ایم اما

آن لحظه تو محتاج معجر بودی و من نه

حاجت گرفتی در خرابه من دلم میسوخت

آنشب تو درآغوش یک سر بودی و من نه

اما دوتایی مثل گل از ساقه افتادیم

ما دست در دستان هم از ناقه افتادیم



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
دوشنبه 1396/06/6

امام باقر(ع)-شهادت


ای خیمۀ عشق از تو بر پا مانده

ای از تو دهان علم هم وا مانده

از آتش اشكهایتان معلوم است

در كرب و بلا كودكی ات جا مانده

 



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
دوشنبه 1396/06/6

امام باقر(ع)-شهادت


ای پنجمین امام که معصوم هفتمی

از ما تو را ز دور «سلامٌ علیکمی»

بر درد جهل خلق، ز عالم طبیب‌تر

نامت غریب و قبر، ز نامت غریب‌تر

وقف علوم و دانش و دین کرده، همّ خویش

باشی کنار ابن و اب و اُمّ و عَمّ خویش

آب و گل و سجیّت تو، جز کرم نداشت

دیدم چرا مزار تو صحن و حرم نداشت

گلدسته‌ای نداشت حرم، مرقدی نبود

صحن و سرا نیافتم و گنبدی نبود

این خاک عشق باشد و بر باد کی رود؟

غم‌های عهد کودکی از یاد کی رود

آتش به خرمن جگر از آه، با تو بود

یک عمر، خاطرات تو همراه با تو بود

از صبح تا غروب کشیدی ز سینه آه

اما چه خوب شد که نرفتی به قتلگاه

تو دیده‌ای چه‌ها به اسارت به عمه شد

در شهر شوم شام، جسارت به عمه شد

تو طفل روی ناقه‌ی عریان نشسته‌ای

بر روی رحل ناقه، چو قرآن نشسته‌ای

تو طعم تازیانه و سیلی چشیده‌ای

بر روی خار، همره طفلان دویده‌ای

دیدی تو خیمه‌های به آتش کشیده را

داغ و فرار و رنگ ز چهره پریده را



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
پنجشنبه 1395/06/18

امام باقر(ع)-شهادت


منم که عالم هستی گدای کوی من است

منم که کعبه دمادم به طوف روی من است

منم که کوثر و زمزم نمی ز جوی من است

منم که باغ جنان مست عطر و بوی من است

منم که زاده ی پورِ حسینِ زهرایم

منم که بر همه ی عالمین مولایم

منی که کل وجودم پر از خدا شده است

به کودکی دل من با غم آشنا شده است

دلم پر از غم جانسوز کربلا شده است

به پیش دیده من سر به نیزه ها شده است

چگونه شرح دهم من غمی که بر ما رفت

فقط همین ، سر اصغر میان سرها رفت

چگونه شرح دهم حال زار قافله را

چگونه شرح دهم های و هوی و هلهله را

چگونه شرح دهم خنده های حرمله را

چگونه شرح دهم رد پای سلسله را

چگونه شرح دهم روی نیزه قرآن را

چگونه شرح دهم خیزران و دندان را

منم که نو گل پرپر به چشم خود دیدم

منم که حنجر و خنجر به چشم خود دیدم

منم که پیکر بی سر به چشم خود دیدم

منم که غارت معجر به چشم خود دیدم

چه گویم از غم خلخال و جامه ی پاره

چه گویم از غم جانسوز طفل آواره

***

با تشکر از شاعر گرامی



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
پنجشنبه 1395/06/18

امام باقر(ع)-شهادت


نینوا را سوزاند

ناله ام عاقبت این بیتِ عزا را سوزاند

به عبا پیچیدم

می کشم آه، همین آه عبا را سوزاند

باز هم سوخت لبم

کفِ آبی، عطشم کرببلا را سوزاند

کربلا گفتم باز

جگرم را نفسم را، سر و پا را سوزاند

شد غروب و گودال

دیدم آتش همه جا را، همه جا را سوزاند

خیمه ای اُفتاد و

بدنِ غرقِ به خونِ شهدا را سوزاند

مشعلی روشن شد

دامنِ دخترکی غرقِ دعا را سوزاند

شعله تا بالا رفت

گیسوانِ زِ سرِ نیزه رها را سوزاند

وای از نامحرم

حرمله باز دلِ عمه ی ما را سوزاند...



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
پنجشنبه 1395/06/18

امام زمان(عج)مناجات-امام باقر(ع) شهادت -فاجعه منا


شبی میان همین روضه ها قبولم کن

به حرمت غم آل عبا قبولم کن

درون سینه ی من حبّ مرتضی جاریست

به حق فاطمه و مرتضی قبولم کن

برای اینکه به وصل تو دلربا برسم

گذاشتم همه را زیر پا، قبولم کن

ز لطف بی حدت آقا که کم نمی آید

بیا کرم کن و این دفعه را قبولم کن

گناه کرده ام آقا، ببخش، شرمنده

قبول، من بدم امّا شما قبولم کن

سلام منتقم کشته های دشت منا

به غربت شهدای منا، قبولم کن

به حق آن شهدایی که تشنه جان دادند

شبیه تشنه لب کربلا، قبولم کن

**

به ناله های جگر سوز حضرت باقر

به روضه خوان غم نینوا قبولم کن

به لحظه های پر از ماجرای کوفه و شام

به رأس رفته روی نیزه ها قبولم کن

***

با تشکر از شاعر گرامی



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، اشعار حج، محکومیت هتک حرمت مقدسات، 
پنجشنبه 1395/06/18

امام باقر(ع)-شهادت


در دو روز زندگی غربت فراوان دیده ام

بارها از پیکر خود، رفتن جان دیده ام

از غروب روز عاشورای سال شصت و یک

بر دل زهرایی ام زخمی نمایان دیده ام

حج نیمه کاره ام کامل شد و در کربلا

عصر عاشورا به جای عید قربان دیده ام

در منا آب گوارا دست زائر ها دهید

حاجی ام را در ته گودال عطشان دیده ام

زین اسبم را چرا آلوده بر سم می کنند؟!

من که مرگم را همان شام غریبان دیده ام

شرمساری غیور خیمه را حس کرده ام

بر روی مشک عمویم جای دندان دیده ام

خنده های حرمله خیلی غرورم را شکست

مادر شش ماهه را با چشم گریان دیده ام

کعب نی از شمر و ابن سعد ملعون خورده ام

یک حرم را بین آتش مات و حیران دیده ام

آن قدر در بین صحرا بر زمین افتاده ام

آن قدر در پای خود خار مغیلان دیده ام

چشم من بر آیه ی شق القمر افتاده است

آیه خواندن بر درخت از شمس تابان دیده ام

خاطرات تلخ شام از خاطرم هرگز نرفت

خیزران را بر لب قاری قرآن دیده ام

یک شب راحت نخوابیدم از آن روزی که من

عمه ام را بین نامحرم پریشان دیده ام

با همین چشم ورم کرده خودم جان کندنِ

عمۀ هم بازی ام را کنج ویران دیده ام

***

با تشکر از شاعر گرامی



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
چهارشنبه 1395/06/17

امام باقر(ع)-شهادت


پا به پای پدر سفر کردم

در میان خرابه سر کردم

پدرم بینِ ریسمان بود و

با رقیه پدر پدر کردم

عمه ام تا به رویِ خاک افتاد

دیده ام را ز اشک، تر کردم

از همان روزِ تلخ، تا امروز

گریه هر روز تا سحر کردم

دست در دست عمه ام آن روز

از دلِ نیزه ها گذر کردم

سُمِ مرکب بوی گلاب گرفت

از تنی که به آن نظر کردم

تا سه ساله میان راه افتاد

پدرم را خودم خبر کردم

آنقدَر داغ دارم از آن دم

که از این زهر، خون، جگر کردم

***

با تشکر از شاعر گرامی



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
چهارشنبه 1395/06/17

امام باقر(ع)-مدح و شهادت


هر جا کلاس درس شما برگزار شد

با شور و شوق روح الامین رهسپار شد

هر حرف غیر حرف شما فانی است، شکر

حرف شماست بین کتب ماندگار شد

یا باقرالعلوم، فقط با کلام توست

افکار پوچ مرجئه* بی اعتبار شد

ای قیمتی ترین گهر دین بگو چرا

سهمت مزار خاکی از این روزگار شد؟

آن زین زهر خورده چه ها کرده با شما

آثار مرگ در بدنت آشکار شد

آقا شنیده ایم که ازدست زهر زود

جسمت ورم کرده دلت داغدار شد

جسمت ورم که کرد دلت رفت کربلا

آن خاطرات له شده رویت هوار شد

بر تن سری نبود ولی جدتان حسین

ده اسب تازه نعل به سمتش قطار شد

از دستباف فاطمه بر پیکر حسین

پودی نماند و پیرهنش تار تار شد

تقصیر شمر بود که سر روی نیزه رفت

زینب به روی ناقه ی عریان سوار شد

 

*از فرق انحرافی زمان امام باقر(ع)

***

با تشکر از شاعر گرامی



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
چهارشنبه 1395/06/17

امام باقر(ع)-شهادت


از شام تا هشام فقط ناامید شد

پیش رقیه آخر سر روسپید شد

از سَم گذشته بود، دلیل شهادتش

این بود که مصائب زینب شدید شد

جا داشت بود عمهْ رقیه کنار او

این درد هم به علت زهرش مزید شد

روضه شنیدنی ست ولی پشت خیمه او

دیده که گوشواره کجا ناپدید شد

پا می کشید و حجره چو گودال سرخ گشت

ازبسکه محو روضه ی «او می کشید» شد

پس می بُرید از بدنش درخیال خود

تا اینکه ظهر نوبت«او می بُرید» شد

او می بُرید و»قصه به جایی رسید که

سوم امام کرب وبلا هم شهید شد



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
چهارشنبه 1395/06/17

امام باقر(ع)-مدح و شهادت


من از تبار باقرم مردم بدانید

دل بیقرار باقرم مردم بدانید

مست و خمار باقرم مردم بدانید

امروز یار باقرم مردم بدانید

فردا كنار باقرم مردم بدانید

دست از غم او تا قیامت برندارم

ای كهكشانها آسمانها در مدارت

عرش خدا عزّ و جلّ بیقرارت

ختم رسل كرده سلامش را نثارت

بیچاره تر از من نداری در كنارت

دارم درون سینه ام شوق زیارت

كی می شود سر بر مزار تو گذارم

ای ابتدای روضه ها از خانۀ تو

ای هیأت عشاق در كاشانۀ تو

قلب تمام قدسیان دیوانۀ تو

بار تمام صحنه ها بر شانۀ تو

شد خانۀ آباد من ویرانۀ تو

من حاجتی جز مردن از عشقت ندارم

شكر خدا امشب پریشان تو هستم

مانند زهرا دیده گریان تو هستم

بیچارۀ آن قبر ویران تو هستم

تقدیر بوده اینكه حیران تو هستم

من مردۀ بوی گریبان تو هستم

پس كی غم تو می كشد بر روی دارم

امشب تفأل می زنم بر چشمهایت

مثل مزارت مانده خلوت روضه هایت

عیبی ندارد روضه می گیرم برایت

جانی كه دارم جان من آقا فدایت

آتش زده زهر جفا بر دست و پایت

ای كاش پای غصه هایت جان سپارم

ای سوز آه سینۀ تو آسمان سوز

بر ما عطا فرما كمی ای مهربان سوز

قبر خرابت روضه ای داغ و نهان سوز

ای خاطرت آزرده از یك ظهر جانسوز

بر چشمهایت چند عكس خانمانسوز

امشب بیاد خاطراتت لاله زارم

قوم پیمبر را همه گمراه دیدی

آنچه ندیده هیچ چشمی، آه دیدی

در بین آتش ذكر یا الله دیدی

چندین ستاره در مدار ماه دیدی

یك یوسف بی سر میان چاه دیدی

می گفتی از این غم هماره بیقرارم



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 
چهارشنبه 1395/06/17

امام باقر(ع)-شهادت


عمامه بر میدارم از سر ، حرف دارم

هر جا بیاید نام مادر حرف دارم

هر چه می آید بر سر ما از سقیفه ست

از غربت بسیار حیدر حرف دارم

از سیلی و دیوار و میخ در بماند

این بار از یک داغ دیگر حرف دارم

مسمومیت آخر گریبانگیر من شد

از نیش زهر و زخم بستر حرف دارم

همراه دارم در لحد عمامه ام را

با یادگاری پیمبر حرف دارم

دیگر خلاصه میکنم درد و دلم را

از کربلا با قلب مضطر حرف دارم

جا ماندم از جان بر کفان لشگر عشق

از قاسم و از عون و جعفر حرف دارم

هم بر جوان اربا اربا گریه کردم

هم از عبا و نعش اکبر حرف دارم

گهواره جنبان میان خیمه بودم

از بی قراری های اصغر حرف دارم

سرنیزه ها را دیده ام در کشمکش ها

از چکمه و پهلو مکرر حرف دارم

ای کشتگان اشک اگر طاقت بیارید

از خنجر و گودی حنجر حرف دارم

گودال از خون خدا یکباره پر شد

از ضربه ی سنگین آخر حرف دارم

با چشم خود دیدم چهل تا نعل تازه

از جای سُم بر روی پیکر حرف دارم

با آستین پاره عمه روسری ساخت

ای مردم از قحطی معجر حرف دارم



موضوع : شهادت امام محمد باقر(ع)، 


( کل صحن های حسینیه : 4 )    1   2   3   4   


درباره حسینیه


به پایگاه فرهنگی هیات «مکتب الشهداء تهرانسر» خوش آمدید
×××
برای ارتباط با ما می توانید از طریق آدرس motallebi64@gmail.com اقدام فرمایید

آدرس پایگاه اطلاع رسانی هیات مکتب الشهداء-تهرانسر:
maktab-shohada.mihanblog.com
×××
هر کس که مقرب است در فکر بلاست
آواره شدن قاعده ی عشق خداست
"مهدی مطلبی"پرید اما باز
در صحن "حسینیه" ی او "روضه"بپاست

مدیر وبلاگ : شاهد
آمار زائرین حسینیه
  • زائرین امروز :
  • زائرین دیروز :
  • زائرین این ماه :
  • زائرین ماه قبل :
  • کل زائرین :
  • تعداد کل اشعار :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
نظرسنجی حسینیه
نظرتان درباره تغییر قالب پایگاه حسینیه چیست؟



پایگاه های مدح و مرثیه
لوگوها
كانال حسینیه در تلگرام
صفحه اینیستاگرام حسینیه

 پایگاه تخصصی مدح و مرثیه

 پایگاه تخصصی روضه و مقتل

 پایگاه نوحه و سبک های مداحی

کتاب موبایل حسینیه-مدح و مرثیه

 پایگاه اطلاع رسانی هیات مکتب الشهداء-تهرانسر

 کارگاه مجازی شعر آیینی حسینیه

 اشعار استاد علی اکبر لطیفیان

 قرارگاه-پایگاه فرهنگی هیئت مکتب الشهداء