امام زمان(عج)-مناجات محرمی- شب چهارم


به چشمانِ ترت در این حوالی

سلامُ الله ما کَرَر اللیالی*

ببار و چشمهایم را تو پر کن

به پیشت آمدم با دستِ خالی

 

به اشکی سوز و سازم را عوض کن

بیا امشب نمازم را عوض کن

 فقط بگذار دنبال تو باشم

نیازم را نیازم را عوض کن

 

نگاه تو مرا فیض عظیم است

که بسم الله رحمن رحیم است

من از طفلی اسیر روضه‌هایم

خدا رو شکر قلبم یاکریم است

 

میان روضه‌ها با های هایَم

برای تو دوبیتی می‌سُرایم

ثوابِ گریه‌های من برایت

گداییِ شبِ جمعه برایم

 

کمی تا لحظه‌ی دیدار مانده

غریب و بی کس و بی یار مانده

چرا همت چرا همت نداریم

مَشین از پا هزاران کار مانده

 

بکش آهی که از امشب بخوانیم

که از داغ تو صبح و شب بخوانیم

گمانم خون بگریی تا دمِ صبح

اگر از روضه‌ی زینب بخوانیم

 

*حافظ




موضوع: مناجات محرمی با امام زمان (عج)،  طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : سه شنبه 1398/06/12 | 04:32 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


با تمامِ هستی‌ات خود را ندیدن مشکل است

سخت‌تر از خود زِ اولادَت بُریدن مشکل است

نیمه شب از خوابِ طفلانت پریدن مشکل است

بعدِشان یک لحظه حتی آرمیدن مشکل است

 

یک شبه  یکباره  یک‌دَم  قَد خمیدن مشکل است

 

 

از جگر از جان مگو وقتی که مادر نیستی

از غمِ طفلان مگو وقتی که مادر نیستی

از دلی سوزان مگو وقتی که مادر نیستی

آه از باران مگو وقتی که مادر نیستی

 

داغِ مادر را فقط قدری چشیدن مشکل است

 

 

از همه از هرکسی او بیشتر آورده است

هرکه با سر آمده خانم سه سر آورده است

او فقط خود را نه بلکه دو پسر آورده است

دو پسر نه دو سپر نه دو جگر آورده است

 

قبلِ قربانی شدن شانه کشیدن مشکل است

 

 

داد اول بازهَم روزیِ میکائیل را

بعد از آن خانم تَفَقُد کرد عزرائیل را

بعد لطفی کرد با پا بالِ جبرائیل را

بعد هم آورد از خیمه دو اسماعیل را

 

آه ابراهیم این غم را شنیدن مشکل است

 

 

زینب آمد یا که نه می‌آمد آنجا فاطمه

زینب است این یا حسن یا که علی یا فاطمه

گفت عباس از ادب این کیست آیا فاطمه؟

لافتا الا علی لا سیف الا فاطمه

 

کربلا را بی حضورش آفریدن مشکل است

 

 

در شُکوهِ او علی را حق تعالی ریخته

در حجابِ او خودش را نیز مولا ریخته

تشنه است اما به زیرِ پاش دریا ریخته

کاسه آبی پُشتشان با گریه زهرا ریخته

 

گفت پیشِ محضرش  با سر رسیدن مشکل است

 

 

با برادر گفت آقاجان دو جانم را ببین

پیشِ رویِ خود تمامِ خانِمانم را ببین

پیرمردِ این حرم  دو نوحه خوانم را ببین

ای جوانمُرده  کمی دو نوجوانم را ببین

 

بعدِ اکبر ماندن و جامه دریدن مشکل است

 

 

چادرِ مادر به سر کرد و از این غم گریه کرد

گریه کرد و پیشِ او اربابِ عالم گریه کرد

گریه کرد و پشتِ او عباس یکدَم گریه کرد

زیرِ لب تا گفت مادر ، مادرش هم گریه کرد

 

گفت بی سوگند  از اینجا پریدن مشکل است

 

 

بِینِ خیمه بود و می‌آمد صدایِ بچه‌ها

مادر است و کاش میرفت او بِجای بچه‌ها

حیف آبی نیست ریزد پُشتِ پای بچه‌ها

وای می‌آمد زِ میدان ناله‌های بچه‌ها

 

دیدنش که هیچ مادر را ندیدن مشکل است

 

 

اینکه هردَم با شهیدان بود حالا نیست نیست

اینکه با اکبر پریشان بود حالا نیست نیست

با حسینِ خویش نالان بود حالا نیست نیست

زیرِ تیر و سنگ‌باران بود حالا نیست نیست

 

از میانِ نیزه‌ها مادر شنیدن مشکل است

 

ناله‌ها می‌آمد و زینب صدا میزد حسین

حالشان بَد میشُد و زینب صدا میزد حسین

یک نفر سَر میزد و زینب صدا میزد حسین

گفت عونَش اَشهدُ... و زینب صدا میزد حسین

 

سمتِ او در بِینِ نامحرم دویدن مشکل است




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : سه شنبه 1398/06/12 | 03:30 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


نور چشمم فدای طفلانت

جان زینب همیشه قربانت

زندگی من و تب و تابم

دست من خالی است دریابم

حیف شد بیش از این توانم نیست

حاصلی جز دو نوجوانم نیست

تو که دریای رحمتی آقا

تحفه ام را عنایتی آقا

این دو فرزند نازنین،هدیه

من و شرمندگی از این هدیه

این دو گرچه تعلقات منند

حاصل عمر من حیات منند

تو ولی زندگی و جان منی

من زمینم تو آسمان منی

دوست دارم به راه تو بروند

پیش مرگ سپاه تو بروند

لحظه لحظه اگر سترگ شدند

این دو با عشق تو بزرگ شدند

من نبینم غریب خواهی شد

لحظه ای بی حبیب خواهی شد

فکر این دو نشسته بر آهم

فکر غیر از تو را نمی خواهم

بعد از این خستگی نباید داشت

جز تو وابستگی نباید داشت

ای که آهنگ التماس منی

بعد از این تو فقط حواس منی

می شوم بی سپر فدای سرت

مادری خون جگر فدای سرت

سر تو نازنین سلامت باد

سر این دو پسر فدای سرت

اشک هایم فقط به خاطر توست

این همه چشم تر فدای سرت

سر طفلم اگر شود فردا

روی نی جلوه گر فدای سرت

تن اینها اگر ز هم پاشید

آه من را کسی نخواهد دید

نوه ی مرتضی همان بهتر

که نبیند اسیری مادر




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : سه شنبه 1398/06/12 | 10:16 ق.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س) - دودمه


تا نفس دارید بهر غربتش کاری کنید

آبرو داری کنید

از ابو فاضل مدد گیرید و سالاری کنید

آبرو داری کنید




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : دوشنبه 1398/06/11 | 03:02 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


در دوجهان در و‌ گهر زینب است

حوریه در شکل بشر زینب است

تیغ حسین است و سپر زینب است

شیرزن وقت خطر زینب است

نیم علی نیم شده فاطمه

دختر زهرا نه!خود فاطمه

 

مثل علی عابده هر شب است

صبح ولی قاتل صد مرحب است

چادر او سنگر این مذهب است

کعبه ما سینه زنان زینب است!

حلم‌ تمام علم تمام است این

واسطه بین دو امام است این

 

آینه عزت پرودگار

بت شکن بی تبر روزگار

دو پسرش چون دو سر ذولفقار

در وسط خیمه ندارد قرار

وقت رجز خوانی زینب شده

نوبت قربانی زینب شده

 

ای پسر مادرم ای بی نظیر!

خرده به وسع کم زینب نگیر

این دو جوان اند به عشق تو پیر

عبد حسین اند و تو نعم الامیر

وارث رزم و شرف جعفر اند

نذر سر موی علی اکبرند

 

کاش بجای تو پریشان شوند

جای تو در قتلگه عریان شوند

غارت دزدان بیابان شوند

طعمه هر سم ستوران شوند

ذبح شوند این دو بجایت اخا

هرچه که دارند فدایت اخا

 

حاجتم امروز روا شد حسین

گوشه ای از دینم ادا شد حسین

بد گرهی بود که وا شد حسین

زینبت ام‌الشهدا شد حسین

این دو که رفتند تو اما بمان

یا که به میدان ببرم یا بمان




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : دوشنبه 1398/06/11 | 03:00 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


زینب شده ام چون گوهری فاضله دارم

از سیرت زهرا و علی شاکله دارم

من دختر کرارترین مرد جهانم

شیران جگر دار در این قافله دارم

قربانی من را نپذیرفتی و حالا

خیلی سر این غصه ز دستت گله دارم

این دو بروند از حرمم مسئله ای نیست

من با غم تنهایی تو مسئله دارم

دایی شده ای تا که بیفتند به پایت

بگذار بیفتند به خون حوصله دارم

نگذار بمانند و ببینند که در شام

بر دست ورم کرده ی خود سلسله دارم

بهتر که نباشند ببینند دو طفلم

تنها شدم و پای پر از آبله دارم

جان می دهم ای یار سر افکنده نباشی

در خیمه روم تا که تو شرمنده نباشی

 

من با خبرم از جگرِ عُون و محمد

بنشین و نظر کن هنر عون و محمد

جز فکر تو یک لحظه میان سرشان نیست

عشق است فقط در نظر عون و محمد

سردار حریم دل خواهر به سلامت

نذرِ سرت ای عشق، سرِ عون و محمد

حاشا که بگیرد به پرت تیزی سنگی

تا هست به تن بال و پر عون و محمد

داغ تو نبیند دل و صد بار ببیند

در خون بدن غوطه ور عون و محمد

آنقدر دلم سوخته از داغ جوانت

سهل است برایم خبر عون و محمد

این بار سپردم که ابالفضل بیاید

جای منِ دلخون به بر عون و محمد

هر قدر در این جا سرشان سنگ بریزند

در شام سر مادرشان سنگ بریزند

 

ای وای از آن دم که در انظار می افتند

در دام پُر از حیله ی اشرار می افتند

تشنه شده اند و همه جا تار شد اما

یادِ عطش قافله سالار می افتند

گفتند علی، ضربه به فرق سرشان خورد

با فرق شکسته، صد و ده بار می افتند

هر دانه ی تسبیح من افتاد، دلم ریخت

با دانه ی تسبیح من انگار می افتند

نیزه که میان بدن و سینه شان رفت

یاد دلِ سنگِ نوک مسمار می افتند

وقتی که چشیدند فشار سم مرکب

یک مرتبه یاد در و دیوار می افتند

آن قدر بهم ریخته شد پیکر این دو

بین گذر از دوش علمدار می افتند

من مهر برادر به جهانی نفروشم

رخصت بده من هم زره رزم بپوشم




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : دوشنبه 1398/06/11 | 02:41 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س) -دودمه


وای اگر امروز جنگیدن به من واجب شود

کربلا خیبر شود

زینب کبری علی بن ابیطالب شود

کربلا خیبر شود 




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : دوشنبه 1398/06/11 | 02:37 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


یُرَی تَفیضُ عَیْنُنا مِنَ الدَّمْ

لِشِدَّةِ اْشْتیاقِنَا الشَّهادَةْ

یَرْجُو زَمانَنَا الحسینُ مِنَّا

زَینَبَ تَحْفَظُوا کَرأسٍ عَیْنَا

امروز دزد قافله زیاد است

شمر و سنان و حرمله زیاد است

از شیعه بی اندازه کینه دارند

مهر ابوسفیان به سینه دارند

هم خلق شان هم خوی شان یهودی ست

امیدشان بر حاکم سعودی ست

حق و حقیقت را شهید کردند

وهابیت را روسپید کردند

میلی به غیر زور و زر ندارند

در جنگ رو در رو جگر ندارند

شیعه ولی سرباز کم ندارد

تاب تماشای ستم ندارد

ای وای اگر که حوصله سر آید

اذن جهاد از سوی رهبر آید

با "یاعلی" محشر می آفرینیم

فتحی چنان خیبر می آفرینیم

شامات خط قرمز موالی ست

غصب حرم کردن که خوش خیالی ست

تا شام دارد لشگر عجم را

دشمن نبیند سایه ی حرم را

دلواپسی بهر حرم نداریم

سیدعلی داریم غم نداریم

گرچه حرم امروزه در امان است

هر فصل شیعه فصل امتحان است

ماییم حر کربلای زینب

سرباز بی چون و چرای زینب

با یک نگاهش عاقبت به خیریم

باشد رضای حق رضای زینب

مثل تمامی مدافعانش

سر میدهیم آخر برای زینب

عون و محمد های ما فدای

یک تار موی بچه های زینب

دل می تپد با هر فراز روضه

با من بیا تا پیشواز روضه

دور از نگاه مضطر عقیله

هر دو جوان از محضر عقیله

با شور و با شوق زیاد رفتند

اذن جهاد آقا که داد رفتند

با میل خود با افتخار رفتند

مثل دو کوه استوار رفتند

بی واهمه از تیر و تیغ و نیزه

در معرکه با اقتدار رفتند

هر دو یل زینب به سوی میدان

نوبت به نوبت به شکار رفتند

با هر رجز از نیت اش خبر داد

وقتی محمد با گلایه سر داد

" نَشکوا اِلی اللهِ مِنَ العُدوانِ

قِتالِ قَوم فِی الرَّدی عیانِ

قَدتَرَکوا مَعالِمَ القُرآنِ

وَ مُحکَمُ التَّنزیلِ وَ البیانِ "

از ابن ملجم کربلا که پر شد

از قنفذ و مغیره ها که پر شد

در چنگ اشرار حسود افتاد

از خستگی شمشیر و خود افتاد

این سوی میدان از فرس محمد

با صورت گشته کبود افتاد

آن سوی میدان بلا برادر

با ضربه ی سخت عمود افتاد

با ضربت شمشیر و نیزه ها نه

داغ برادر دید و زود افتاد

گرچه عصای دست مادرش بود

اما شکست ...اما چه سود افتاد

نه یک نفر ده ها نفر رسیدند

اولاد زینب را به خون کشیدند

ذکر زنان خیمه "وای زینب"

قامت کمان خیمه ...وای زینب

در خیمه از غم یکّه بر زمین خورد

هر شیشه ی عمرش که بر زمین خورد

هم با امام خویش هم قسم شد

هم مادر مدافع حرم شد 




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : دوشنبه 1398/06/11 | 02:26 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

 طفلان حضرت زینب(س)


به یا قدوس به یارب به زینب

عبادت میکند هرلب به زینب

خدا را دیده ام امشب به زینب

بدهکار است این مذهب به زینب

دوعالم تکیه دارد بر عصایش

میوفتم شصت و نه دفعه به پایش

 

وقار آمد به پابوس وقارش

علی حظ میکند از اقتدارش

خدا بوده فقط آموزگارش

برون زد از دهانش ذولفقارش

نگو یک زن بگو یک مرد آموز

شده زینب ولی زهراست امروز

 

نخی از چادرش نور است زینب

ولی الله مستور است زینب

ز فهم این و آن دور است زینب

میان خیمه در طور است زینب

چه بهتر از حرم لشگر بسازند

برادرها به این خواهر بنازند

 

همه رفتند تنها مانده حالا

و دردش بی مداوا مانده حالا

ز زنهای حرم جا مانده حالا

به یادش حرف زهرا مانده حالا

تمام دشت پیچیده خبرها

رسیده نوبت رزم پسرها

 

عزیزم  یار آوردم برایت

گل بی خار آوردم برایت

علاج کار آوردم برایت

دوتا سردار آوردم برایت

نگو نه! تا به شب رو میزنم من

به پیش پات زانو میزنم من

 

نزن تکیه به نیزه خواهرت هست

سر ناقابلم نذر سرت هست

تنی لاغر فدای پیکرت هست

ببین پشت سرت را لشگرت هست

بده شمشیر را دستم بگیرم

رجز خوان باشم اینجا دم بگیرم

 

به میدان میروند این دو برایت

زمین خوردند اگر اصلا فدایت

نبینم بغض مانده در صدایت

نبینم لرز افتاده به پایت

نبینم شرمت از چشمان زینب

فدای تار مویت جان زینب

 

چه بهتر جان دهند اینها به پیکار

نبینند ازدحام جمع اشرار

همان وقتی که میبینند انظار

همان وقتی که می آیم به بازار

نبینند احترامم را شکستند

مرا در پیش مردم دست بستند




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : پنجشنبه 1397/06/22 | 02:33 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


چه می شود که بگیری به دامنت سر ما را

سر شکسته همچون علی اکبر (ع) ما را

یقین که موی سپیدش سپید تر شود از این

اگر زمین بگذاری تو روی مادر ما را

هم او که شیر به ما داده از محبت زهرا (س)

و با ولایت حیدر (ع) سرشته جوهر ما را

رقیه منتظر ماست پس به ما بده قولی

به خیمه ها برسانی سلام آخر ما را

شبیه قاسم دایی شدیم بال شکسته

بیا و جمع کن از روی خاکها پر ما را

تمام آرزوی ماست: تیغشان بشود تیز

که پیشمرگ گلویت کنند حنجر ما را

به عشق اینکه نمانَد برای رأس تو نیزه

خوشا به نیزه بدوزند پس سراسر ما را

میان خنده آن نیزه دارهای حرامی

شما اجازه نده روسری مادر ما را...




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : پنجشنبه 1397/06/22 | 01:01 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


زینبم، عاشق دیرینه و سرگردانت

جان خواهر به فدای دل بی سامانت

آه ای خون خدا، شاه رشید علوی

من نمردم که در این معرکه بی یار شوی

بگذارم برَوی جام بلا نوش کنی؟!

نکند زینب خود را تو فراموش کنی!!!

یاد تو بوده ام و ذکر تو شد هر نفسم

جان زینب شده روزی به کنارت نرسم؟

چهره ات قبله گه راز و نیازم بوده

دیدن روی تو آغاز نمازم بوده *

خاطرت مانده کنارت چه سکوتی کردم؟

سر عقدم به خدا شرط و شروطی کردم

تو فقط اذن بده، از تو فقط دل بردن

پیشکش کردنشان... عون و محمد با من

چه کنم تا بگذاری که به میدان بروند؟

بگذار این دو علی زاده شهیدت بشوند

نگذار این که پناهنده به قرآن بشوم

بروم در حرم و موی پریشان بشوم

قدشان را منگر، غیرت شان حیدری است

رسم جنگیدن شان، رسم علی اکبری است

لحظه ی جنگ کمی واهمه هم نشناسند

هر دو شاگرد علمدار حرم، عباسند

مادری اند و دوتایی به دو دایی رفتند

هم به تو، هم به حسن، هر دو خدایی رفتند

مثل خون در رگ عباس به خود می جوشم

می روم خیمه، تنِ هر دو زره می پوشم

خواهرت را به دل محترم خویش ببخش

کمیِ وسع مرا بر کرم خویش ببخش

این دو پروانه که بر شمع تقرب دارند

بر نخ چادر من هر دو تعصب دارند

بهتر این است دوتایی به شهادت برسند

بهتر این است همین جا به سعادت برسند

نگذار این دو اسیری مرا درک کنند

وسط سلسله، پیری مرا درک کنند

نگذار این دو بمانند، عزادار شوند

شرمسار از رخ من، راهی بازار شوند

نگذار این دو به آن بزم حرامی برسند

یا به چشم بد و ویرانه ی شامی برسند

جان ناقابل شان نذر علی اصغر تو

سرشان رفت روی نیزه فدای سر تو

سنگ باران بشوند و به تو سنگی نخورد

به رخ فاطمی ات ضربه و چنگی نخورد

کاش بهر تن شان این همه زحمت نکشی

می نشینم وسط خیمه خجالت نکشی

 

* حضرت زینب سلام الله علیها قبل از خواندن نماز، اول به چهره امام حسین(علیه السلام) نظر می‌انداختند و بعد به انجام فرایض می‌پرداختند.

خصائص الزینبیة




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : پنجشنبه 1397/06/22 | 12:57 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

امام زمان(عج)-مناجات محرمی -طفلان حضرت زینب(س)


عمری گریستی و غمت ناشنیده ماند

در سینه‌ات صدایِ تو ای نورِدیده ماند

هیات تمام شد همه رفتند شام قبل

اما هنوز مادر قامت خمیده ماند 

از گریه چشم خون شد و مویت سفید شد

از ناله سینه آتش و رنگت پریده ماند

اینجا همه شبیه تو مشکی است رَخت ما

همرنگ تو شدیم و عبایت ندیده ماند

کاری برای عصر ظهورت نکرده‌ایم

اینجا چقدر میوه‌ی کالِ نچیده ماند

احساس ما به آمدن تو چه فایده

وقتی کلام سیدِ ما ناشنیده ماند

ظرفیت شنیدن یک روضه را بده

عمری گذشت و مقتل آن سر بُریده ماند

حق می‌دهم اگر به سر و سینه می‌زنی

بر روی عمه‌های تو جایِ کشیده ماند

قربان آن دو چشم که گریان زینب است

ای وای از غمت شبِ طفلان زینب است




موضوع: مناجات محرمی با امام زمان (عج)،  طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : پنجشنبه 1397/06/22 | 12:50 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


گرفت شانه به دست و کشید بر سرشان

گلاب زد به سرِ گیسوی معطرشان

لباس رزم ولی نه کفن به تن پوشاند

حنا کشید به دستانِ شیرپرورشان

چقدر خوش قد و بالا چقدر حیدری‌اند

قسم به شیرِ حلالی که داد مادرشان

گرفته‌اند زِ عباس درسِ مَردی را

نداشت تاب تحمل کسی برابرشان

تمام دار و نداری که دارد اینانند

رسید لحظه‌ی تلخِ وداعِ آخرشان

نبود آب که ریزد به پُشتشان اما

دو بوسه‌ای زد و قرآن گرفت بر سرشان

حضور پیرِ خرابات یادتان نرود

قسم به مادر سادات یادتان نرود

نشسته‌ام که بگریم دو یاس پرپر را

چنان چگونه چه گویم جواب خواهر را

چگونه این دو بدن را به شانه‌ام گیرم

دو پَر شکسته دو زخمی‌ترین دو بی سر را

به شانه‌های خمیده نمی‌توانم بُرد

به خاک می‌کشم و می‌برَم دو اکبر را

به رنگِ خون شدم از بس کشیدم از تنشان

چقدر نیزه شکسته چقدر خنجر را

شکستن پَر و بالِ کبوتران دیدم

ندیده‌ام غمِ پَر کندن کبوتر را

شکسته است غرورم برابر زینب

خدا کند که بگیرند چشم مادر را

خدا کند که نمیرد اگر به نِی بیند

سرِ دو کودکِ خود با سرِ برادر را

خدا کند که پس از ما کسی نسوزاند

نخی زِ چادر او یا نخی زِ معجر را

به نیزه‌ای که نظر می‌کنید بر سرِ او

دعا کنید نیاُفتید در برابرِ او




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : پنجشنبه 1397/06/22 | 12:48 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


بنا نبود بمانی غریب در صحرا

و خواهرت بشود بی نصیب در صحرا

بنا نبود که تکیه به نیزه ات بزنی

مرا برای جهاد عظیم خط بزنی

بنا نبود مهیای سوختن باشی

میان خیمه پی کهنه پیرهن باشی

زمین نیوفت کتاب مقدس زینب

فدای بی کسی ات!ای همه کس زینب

عصای دست شدن رسم خواهری باشد

علی الخصوص که خواهر برادری باشد

براه عشق تو این چشم تر که چیزی نیست

جگر برای تو دادم پسر که چیزی نیست

بیا خودت پسران مرا ببر میدان

که پیشمرگ تو باشند این دو در میدان

بیا که شاهد حاجت روایی ات باشند

بزرگ کردمشان تا فدایی ات باشند

تورا بجان من آقا قبول کن بروند

بحق چادر زهرا قبول کن بروند

چه بهتر است نبینند راه بسته شده

در ازدحام ره قتلگاه بسته شده

چه بهتر است نبییند زخم خنجر را

به سمت خیمه ی زنها هجوم لشگر را

چه بهتر است نباشند و خون جگر نشوند

شبیه من وسط خیمه شعله ور نشوند

چه بهتر است نبینند اوج این غم را

بروی مادرشان ضربه های محکم را

چه بهتر است نبینند آب خواهم شد

اسیر وارد بزم شراب خواهم شد




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : پنجشنبه 1397/06/22 | 12:44 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


وقتی کسی ز جان خودش دست میکشد

از هستی و جهان خودش دست میکشد

وقتی که آفتاب دلش می کند غروب

از ماه آسمان خودش دست میکشد

یادش میان خلق خدا می شود عزیز

هرکس که از نشان خودش دست میکشد

وقتی که صحبت ازغم و داغ حسین شد

زینب ز کودکان خودش دست میکشد

یک بار رو زدم به تو اینگونه تا مکن

سهمیه ی مرا تو از این غم جدا مکن

اینان در آسمان بلندت کبوترند

نام تو میبرند به هرجا که میپرند

شرمنده ام که بیشتر از این نداشتم

این کودکان تمامیِ هستی خواهرند

در قلبشان عزای جوانت گرفته اند

در راه تو فدایی و قربان اصغرند

شمشیرشان میان کمر برق میزند

شاگرد درس رزم علمدار لشکرند

خون علی میان رگ این دو کودک است

جنگاوری این دو به زهرا قسم تک است

زینب بیا ببین چه قدر قد کشیده اند !

ازبسکه پا به صفحه ی مرقد کشیده اند

دشمن هنوز در کف این کوکان توست

تکبیر عرشیان پی هر دو جوان توست

در این زمان کم چقدر زخم خورده اند

از سر بگیر تا به کمر زخم خورده اند

ای مادر شهید که نذرت ادا شده

درقلب خسته ات چقدر غصه جا شده

از خیمه ها بیا و ببین بی پسر شدی

مثل من حسین تو از هر نظر شدی




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : پنجشنبه 1397/06/22 | 12:31 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


بودند چه مردانه ولایت-باور

لبریزِ شجاعت و به امر مادر-

رفتند به میدان! چه تماشا دارد

رزم ِ نوه های دختریِ حیدر!




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : یکشنبه 1396/07/2 | 05:51 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


هر‌که دنبال تو اوجِ سحرش بیشتر است

اثرِ آهِ دلِ شعله ورش بیشتر است

از حرم آمده‌ام با تو بگویم هر کَس

بیشتر دل بِبَرد در به درش بیشتر است

دهمین روز شد و شد دهِ ذی‌الحجه‌ی من

شُکر قربانیِ من برگ و برش بیشتر است

خیمه‌ات آمده‌ام بسط نشستم گویم

خیمه‌ی خواهرِ تو شیرِ نَرَش بیشتر است

به تو نزدیکتر از اهلِ حرم خواهر توست

به تو چون از همه زنها پسرش بیشتر است

دشتِ من از همه شیر و عسلش شیرین تر

باغ من از همه شَهد و شکرش بیشتر است

همه‌ی غیرتشان قامتشان رفته به من

بچه عقاب ببین بال و پرش بیشتر است

آنکه چون ماست که بی چون و چرا می‌ماند

آنکه باید رود اما اگرش بیشتر است

آنکه مانندِ علی شد زره‌اش پشت نداشت

آنکه ترسیده زِ جانش سپرش بیشتر است

به سر موت قسم یک سر مو پس نکشم

از همه دختر حیدر جگرش بیشتر است

کیستم فاتح میدان تو ، از هرچه که هست

آنکه آوازه‌ی تیغِ پدرش بیشتر است

تیغ را کرده حمایل  که بفهمد آن قوم

هرکه شاگرد علی شد هنرش بیشتر است

از علمدار بپرس از دو جوان می‌گوید

بین اصحاب به این دو نظرش بیشتر است

می‌شناسم جگرت را به تو از خواهشِ من

قسمِ چادر زهرا اثرش بیشتر است

هر دو میدان زده خواندند رجزها اما

چه کنم آنهمه لشگر نفرش بیشتر است

خبر رفتنشان زود به هرسو پیچید

به زمین خوردنشان که خبرش بیشتر است

غمِ مادر غمِ بابا نه فقط داغ پسر

پیش مادر اثرش بر جگرش بیشتر است

ناله توام که شود اهل حرم می‌نالند

ناله توام که شود هم اثرش بیشتر است

عون اُفتاده زمین پیکر او پیچیده

ازدحامیست ولی روی سرش بیشتر است

و محمد نَفَسش کمتر و کمتر می‌شد

زخمِ رویش زِ تنِ محتضرش بیشتر است

آه برسینه‌ شان قاتل و قاتل پُر شد

وای از ضربه‌ شان سخترش بیشتر است

پر زخمند پر از نیزه و شمشیر ولی

از میان همه زخم تبرش بیشتر است

پیرمرد است چگونه دو جوان بردارد

از علی‌اکبر هم دردِ سرش بیشتر است

بیشتر می‌شود این حجم اگر جمع شود

تن پاشیده زِ هم مختصرش بیشتر است....

همه جای بوی تنِ عون محمد دارد

همه جایند ولی دور و برش بیشتر است

مادر است اینکه در آن خیمه سرش درد گرفت

اینکه از فاطمه درد کمرش بیشتر است ....




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : یکشنبه 1396/07/2 | 05:46 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


رخصت بده دو طفل خودم را فدا کنم

این فیضِ روسپید شدن را ز من مگیر

هم دختر شهیدم و هم خواهر شهید

این مادرِ شهید شدن را ز من مگیر

 

باید عزیز را به فدای عزیز کرد

در خیمه غیرِ این دو ، عزیزی نداشتم

غیر از دو طفل خود که به قربانِ تو کنم

در خیمه ام برای تو چیزی نداشتم

 

بیهوده می زنند همه لافِ عاشقی

کس نیست عاشق تو به مانند زینبت

ای هست و نیستم به فدای تو یا حسین

ناقابل است جان دو فرزند زینبت

 

خوشبخت خواهری که تو باشی برادرش

تا سایۀ تو هست ، دگر غم نمی خورَد

فرزند اگر چه که همه دنیای مادر است

دنیای بی تو هیچ به دردم نمی خورَد

 

از هر چهار سو به تو شمشیر می زنند

باید برای خود سپری دست و پا کنی

از خیمه ام دو تا سپر آورده ام حسین

باید که هر دو تا پسرم را فدا کنی

 

سخت است دست و پا زدنِ بچه های من

اما فدای طفل رباب و سکینه ات

سخت آن بُوَد که داخل گودال بنگرم

خنجر به دست ، شمر نشسته به سینه ات




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : یکشنبه 1396/07/2 | 03:12 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)- دودمه


نعرۀ حیدری ام تیزتر از شمشیر است

من خودم یار توام

دختر شیر به میدان بزند  چون شیر است

من خودم یار توام




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : یکشنبه 1396/07/2 | 03:00 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)-دودمه


یک نفس جام بلایت را خودم سرمیکشم

زینب کبری منم

 

برهواخواهی تو از خیمه لشگر میکشم

زینب کبری منم




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : یکشنبه 1396/07/2 | 12:39 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


وقتی که در دور و برت لشگر نباشد

وقتی برایت یک نفر یاور نباشد

وقتی که هَل مِن ناصر تو بی جواب است

وقتی که شرم از سبط پیغمبر نباشد

خواهر اگر جان را نریزد زیر پایت

دیگر به جان تو قسم خواهر نباشد

باید که قربانی شوند این دو جوانم

باور بکن راهی از این بهتر نباشد

وقتی که عبدالله هم داده رضایت

عذری نمانده صحبتی آخر نباشد

وقتی وهب را مادرش تقدیم کرده

از یک مسیحی خواهرت کمتر نباشد

بگذار تا کامل شود عشق من و تو

بگذار بین ما کسِ دیگر نباشد

کاری بکن ای عشق من در روز محشر

تا خواهرت شرمنده از مادر نباشد

من هر چه را دارم اگر ریزم به پایت

جبران یک موی علی اصغر نباشد

هستند اولاد من ، اما خون اینها

رنگین تر از خون علی اکبر نباشد

گفتی همیشه خواهرت را دوست داری

حالا نباید روی حرفش نه بیاری

از غربتت مولا خبر دارند هر دو

بر حال امروزت نظر دارند هر دو

تنهایی ات اینجا درآورد اشکشان را

از غصه ات چشمان تر دارند هر دو

پوشانده ام بر تن لباس رزمشان را

بنگر چه تیغی بر کمر دارند هر دو

من که حریف بی قراری شان نبودم

شور عجیبی بین سر دارند هر دو

از لحظه ای که گفته ای "نه" ای برادر

حال و هوای محتضر دارند هر دو

از بسکه شوق پَر زدن تا دوست دارند

بر تن به جای دست پَر دارند هر دو

از نسل ابراهیم و اسماعیل هستند

در دستشان تیر و تبر دارند هر دو

وقت رجز خواندن شبیه شیر هستند

وای از دمی که نیزه بر دارند هر دو

مانند خورشیدند و آتش می فشانند

شیران جنگند و شرر دارند هر دو

با خونشان آمیخته شور شجاعت

مانند عباست جگر دارند هر دو

بگذار اینها سوی میدان پر بگیرند

من راضی ام هر دو به پای تو بمیرند




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : یکشنبه 1396/07/2 | 12:38 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


زینب آورد امانتی ها را

سربه زیر و خجالتی ها را

سینه زن های اکبر و اصغر

اولین بچه هیئتی ها را

تا مشخص شود عیار خودش

می فرستاد قیمتی ها را

دولت دختر علی می برد

آبروی حکومتی ها را

روی پا نیزه ها بلند شدند

تا ببینند غیرتی ها را

 

دور می شد دو رد پا از هم

در پی آن ، دو تا صدا از هم

از همان دور بوسه می گیرند

جای بابا دوتا دوتا از هم

تا بسازند کربلا باهم

تا بگیرند کربلا از هم

با رجز های حیدری این دو

جان گرفتند بارها از هم

دورشان جمع می شود لشکر

کم کنی هر کدام را از هم

تیغ ها عاقبت یکی گشتند

تا شدند این دوتا جدا از هم

 

عاقبت داغ روزگار شدند

دو غزال حرم شکار شدند

سر هر یک به یک طرف افتاد

تا که معنای ذوالفقار شدند

تا که این دو علی علی گفتند

همه ی دشت نیزه دار شدند

دانه دانه به خاک افتادند

سیب بودند پس انار شدند

تیغ ها چون شدند دست به کار

چکمه ها نیز پا به کار شدند

ساعتی بعد با سری خونین

بر سر نیزه ها سوار شدند




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : یکشنبه 1396/07/2 | 12:37 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


دلی لبریز اشک و آه دارد

نگاهی سوی قربانگاه دارد

شده آمادهٔ حج حسینی

که با خود دو ذبیح الله دارد




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : یکشنبه 1396/07/2 | 12:37 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)-دودمه


این دو در روزِ مبادا همه‌ی جانِ منند

 دو حسین و حَسنند

 

این دو امیدِ من و تیغمو طوفان منند

دو حسین و حسنند




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : یکشنبه 1396/07/2 | 12:36 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)-دودمه


غم به دل راه نده من به غَمَت حساسم

دو پسر آوردم

پایَش اُفتد خودِ من چند نفر عباسم

دو پسر آوردم




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : چهارشنبه 1395/07/14 | 02:22 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


می رود سمت برادر به تنش تب دارد

دو پسر دارد و یک زمزمه بر لب دارد 

به فدای سر تو ! هرچه که دارم این است

چه کنم؟هست همین هرچه که زینب دارد  

ارث زینب قد خم بود ، قسم داد و گرفت

إذن خود را هم از آن قدّ مورّب دارد 

پسرش رفت به میدان و شغالان دیدند

شیر این بیشه عجب باد به غبغب دارد 

رفت و فریاد برآورد برادر ! بشتاب

تیغ ورّاث علی از دو طرف لب دارد 

حق همین است که قربانی اکبر بشویم

زینب است این که دو فرزند مؤدب دارد

 از یمین می روم از سمت یسارش با تو

دشمن معرکه یک روزِ معذّب دارد 

بد به دل راه مده مطمئناً پیروزیم

مادر ماست که در خیمه ، مرتّب دارد:

زیر لب زمزمه ی ناد علی می خواند

دارد از هیبت اولاد علی می خواند 

**

تکیه دادند به هم هردو برادر اینبار

هر دو در مرکز این دایره و چون پرگار

 دور خود ساخته اند از سر دشمن کوهی

تنِ بی سر چقدر ماند و در این انبوهی 

خُدعه زد دشمن بی عُرضه و ترسو ای وای

بارش تیر شد آغاز ز هر سو ای وای

 ناگهان هردو برادر به کمین افتادند

زیر باران جفا هر دو زمین افتادند

 بدن هر دو پر از تیر ، به هم دوخته شد

چشم هر دو پسرِ شیر به هم دوخته شد 

اول از ترس در آن حال رهاشان کردند

بعد با تیغه شمشیر جداشان کردند 

 این طرف ، حادثه از چشم زنی دور افتاد

 آن طرف در وسط خیمه دلی شور افتاد 

 گَرد ، خوابید و شد آن واقعه پیدا کم کم

چشم مادر نگران شد به پسرها کم کم  

عاقبت واقعه ، شد آنچه که زینب می خواست

نذر من گشت اَدا ! شکر ، حسینم برجاست  

**

پسرانم به فدای سر تو ، غم نخوری

 هر دو قربان علی اکبر تو ، غم نخوری  

پسرانم که بماند ! خودِ زینب هم هست

جان من نذر علی اصغر تو ، غم نخوری 

 تو سفارش شده ی مادرِمانی ، قَسمت

می دهم جان من و مادر تو ، غم نخوری

  هرچه غم مال من و قول بده تا آخر

هرچه غم خورد اگر خواهر تو ، غم نخوری…




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : چهارشنبه 1395/07/14 | 02:18 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

حضرت زینب(س)-مدح و مصائب


در سینه ام جز مِهر زینب جا نخواهد شد

با او کسی در عاشقی همتا نخواهد شد

عاشق شوی حرف دلم را خوب می فهمی

ذکری شبیه "زینب کبری" نخواهد شد

نوکر که جای خود،غلام نوکرانش هم

درمانده و محتاج در عقبی نخواهد شد

هر کس که گریان شد برای عمه ی سادات

شرمنده پیش حضرت زهرا نخواهد شد

داغ برادرها...اسارت...سیلی و غارت

در چشم بانویی جز او زیبا نخواهد شد

از غیرت و از عفت زهرایی اش پیداست

حتی اگر معجر بسوزد وا نخواهد شد

مِیلش شهادت بود در کرب و بلا،اما

زینب نماند که عدو رسوا نخواهد شد

بعد از ابوفاضل علمدار است و دین حق

جز با اسارت رفتنش برپا نخواهد شد

عمری بلا دیده ولی داغی برای او

مانند داغ عصر عاشورا نخواهد شد

همراه مادر هر چه بر سر می زنیم انگار

قاتل ز روی سینه ی تو پا نخواهد شد

کل تن تو جای زخم نیزه و تیر است

جایی برای بوسه ام پیدا نخواهد شد؟

***

با تشکر از شاعره گرامی




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)،  حضرت زینب كبری(س)، 
 

تاریخ درج شعر : چهارشنبه 1395/07/14 | 02:13 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


1،کیست این اُمِ ابیهایِ حسین/کیست این حضرتِ زهرایِ حسین/کیست این سایه یِ هَمپای حسین /کیست پیغمبرِ فردایِ حسین/کیست جز زینب کبریٰ یِ حسین

۲،چادرش خورد تکان طوفان شد/کوه برخاست زمین حیران شد/ماه چرخی زد و سر گردان شد/کعبه هم دست بر آن دامان شد/کیست این مریم عذرای حسین

۳،مادری که دو جگر آورده/هرچه دارد به نظر آورده/پیش خورشید،قمر آورده/زحمتش را به ثَمر آورده/آمده جان بدهد پایِ حسین

۴،جان خود بر دو کبوتر داده/هر دو را سَمتِ خدا پَر داده /اذن اگر زود برادر داده/قسمِ چادرِ مادر داده/دل خوش است او به دو امضای حسین

۵،هر دو مَرد اند و صاحب عَلَم اند/ذوالفقار اند که هم پُشتِ هم اند/هر دوتا پشت و پناهِ حرم اند/هر دو در معرکه ثابت قدم اند/خویش را کرده مُهیایِ حسین

۶،پرده ی خیمه کشیده خانوم/کَم کَم انگار خمیده خانوم/رَزمِشان را که ندیده خانوم/فقط از دور شنیده خانوم/گوئیا هست خودش جایِ حسین

۷،خنده ها زود خبر آوردند/بادها یکسره پَر آوردند/سَرِ این دو ، چه مگر آوردند/تیغها را همه در آوردند/هر دو اُفتاده به صحرایِ حسین

۸،مادر است اینکه سَرَش درد گرفت /خواست خیزد کَمَرش درد گرفت/که دو جایِ جگرش درد گرفت /ناگهان بال و پَرَش درد گرفت/گفت ای وایِ من و وایِ حسین

۹،قصدِ جانِ دو برادر کردند/نیزه ها را دو برابر کردند/ضربه ها را که مُکَرَر کردند/بعد هم نیَّتِ خنجر کردند/به شماره است نفسهای حسین

۱۰،این طرف یک پسر اُفتاد زمین/قبل از آن یک تبر اُفتاد زمین/آن طرف آن دِگَر اُفتاد زمین/دشنه ای دوروبَر اُفتاد زمین/غرقِ خونابه سراپایِ حسین

۱۱،بِینِ میدان چقدر بَلوا بود/دو بدن بود هزاران پا بود/دو گلو بود و دو نِی بالا بود/دو سر اما سَرِشان دعوا بود /وای از خنده به غمهایِ حسین

۱۲،از یکی زود زِرِه را کَندَند/از یکی جوشَنَش از جا کَندَند /وقتِ غارت همه یِکجا کَندَند/بود دایی تکُ تنها کَندَند /آه از حالتِ سیمایِ حسین

۱۳،بینِ خون دید امانت ها را/بعد از آن غربت و غارت ها را/دست گردانِ غنیمت ها را/باز هم گفتنِ قیمت ها را/خواهرش در پِیِ سقایِ حسین

۱۴،شد غروب و دو پسر را می دید /بر سرِ نیزه دو سر را می دید/دو سرِ خورده تبر را می دید/دورِ خود چند نفر را می دید/مانده اما به تماشای حسین

۱۵،غمِ فرزند نمیدانی چیست/دو سه تا چین رویِ پیشانی چیست/در پیِ نیزه پریشانی چیست /بین نا محرم و حیرانی چیست/کیست زینب تک و تنهای حسین




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : چهارشنبه 1395/07/14 | 01:46 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


عالم علی و نورِ جهانتاب زینب است

مثلِ علی و مثلِ نبی ناب زینب است

از جلوه های فاطمه سیراب زینب است

تشنه حسین تشنه حسن آب زینب است

یعنی که پنج تَن دلِ یک قاب زینب است

این کیست این عقیله ی آقای کربلاست

این کیست این که غیرت فردای کربلاست

این کیست این رایتُ جمیلای کربلاست

این کیست حضرت زهرای کربلاست

عصمت کم است صاحب القاب زینب است

آورده رویِ دست خودش جانِ خویش را

آماده کرده است دو قرآن خویش را

رو کرده است بر همه شیران خویش را

دو گرد باد خویش دو طوفان خویش را

خورشیدِ این دو اختر نایاب زینب است

زخمِ دل شکسته ی خود را که هَم گذاشت

اذن دخول خواند به خیمه قدم گذاشت

از خود گذشت و تحفه ای از بیش و کم گذاشت

سنگِ تمام پیشِ امیرِ حرم گذاشت

قبله حسین باشد و محراب زینب است

زینب رسید و باز امام احترام کرد

مثلِ علی ، حسین به پایش قیام کرد

تا او سلام کرد خدا هم سلام کرد

زینب که است؟آن که ادب را تمام کرد

در کربلا معلمِ آداب زینب است

دو مرد از  قبیله یِ خود انتخاب کرد

آیینه بود و رو به سوی آفتاب کرد

با التماس دامن خود را پُر آب کرد

بر روی نام مادرش اما حساب کرد

فرمود این شکسته ی بی تاب زینب است

بالی اگر نیست برادر دلی که هست

آورده ام شعله کشم حاصلی که هست

حل کن به دست خویش مرا مشکلی که هست

از من بخر دو هدیه ی ناقابلی که هست

باور بکن که اولِ اصحاب زینب است

رفتند سمت معرکه پَر در بیاورند

عباس گشته اند جگر در بیاوَرَند

چون ذوالفقار تیغِ دوسر در بیاورند

از یک یکِ سپاه پدر در بیاورند

این دو  دو موج بوده و سیلاب زینب است

از دور دید و گفت علمدار مرحبا

بر ضربه هایشان صد و ده بار مرحبا

بر دو امیر و بر دو جگردار مرحبا

زینب شدند و حیدر کرار مرحبا

اما میانِ خیمه ی بی آب زینب است

اما رسید لحظه ی در خون صدا زدن

خونین نفس نفس زدن و دست و پا زدن

یک بار تیغ و بار دگر نیزه را زدن

دور از نگاهِ مادرشان بی هوا زدن

در بینِ خمیه شاهدِ گرداب زینب است

یک نانجیب دشنه به اَبرویشان کشید

یک بی حیا دو نیزه به پهلویشان کشید

یک ناصبی که چکمه سَر و رویشان کشید

یک پیرمرد پنجه به گیسویشان کشید

آنکه دو چشم او شده خوناب زینب است

آمد غروب و خنده ی دشمن بلند شد

وقتی صدای غارت و شیون بلند شد

دو نیزه در مقابلِ یک زن بلند شد

زینب نظر نکرد ولیکن بلند شد

چشم حسین از سرِ نِی ها به زینب است




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : چهارشنبه 1395/07/14 | 01:43 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات

طفلان حضرت زینب(س)


خوب می دانند اینجا از کسی سر نیستند

چشم در راه محبت های مادر نیستند

سخت شرمنده ست زینب از حسین خویش که

با علی ها هدیه های او برابر نیستند

وقت تزیین کردنِ عون و محمد با زره

از صمیم قلب خوشحال است دختر نیستند

مادری در خیمه اش می داد دلداری به خویش

بچه های من که رعناتر از اکبر نیستند

بچه های من اگر لب تشنه هم جان می دهند

هر دوتا هم تشنه تر از حلق اصغر نیستند

چون رباب و نجمه نه خاموش ماند و گفت که

با حسین بن علی آن ها که خواهر نیستند

تا که آرامش بگیرد بارها با خویش گفت

پیش عباس و حسین این ها برادر نیستند

تا فقط خواهر شود در کربلا این بار گفت

بچه های من خدا را شکر دیگر نیستند




موضوع: طفلان حضرت زینب(س)، 
 

تاریخ درج شعر : چهارشنبه 1395/07/14 | 01:35 ب.ظ | خادم : شاهد | نظرات
تعداد کل صحن ها : 4 ::      1   2   3   4  
لطفا از دیگر صحن های حسینیه نیز دیدن فرمایید
.: پایگاه تخصصی مدح و مرثیه حسینیه:.